YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2023/1102 E.  ,  2023/2904 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Gerekçeli kararda yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük süre tutum dilekçesine ilişkin ihtarın bulunduğu, aynı Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair

herhangi bir ihtarın bulunmadığı, bu durumda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/348 Esas, 2020/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/1261 Esas, 2020/1465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/9284 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile teşebbüs nedeniyle makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, eksik incelemeye, teşebbüs hükümleri uygulanırken alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ... ile katılanın sevgilisi olan tanık 'ün, olay öncesinde 12.01.2018 tarihinde resmî olarak boşanmış oldukları, evlere temizliğe giden ...'ün boşandıktan sonraki süreçte evine temizliğe gittiği katılan ile tanıştığı ve aralarında bir ilişki başladığı, olay tarihinde sanık ...'ın, ... ve çocuklarının kaldığı eve gittiği, eski eşine kalan bir miras meselesi nedeniyle ... ile görüşmek ve barışmak istediği, ancak ...'ün, sanığın eve gelmesini istemeyerek neden geldiğini sorduğunu, bu konuşmanın tartışmaya dönüştüğü ve ...'ün cep telefonunu evinde bırakarak
gece saatlerinde katılanın evine gittiği, sanığın eski eşi ...'ün cep telefonunu kurcalayarak katılan ile olan görüşmelerini gördüğü, katılanın adresini öğrenerek evine gittiği ve saat 08.00 sıralarında açık olan mutfak penceresinden içeri girdiği, katılan ve eski eşini birlikte yatakta uyurlarken gördüğü ve tanık

...'ün yattığı taraftan yatağa yaklaştığı bu sırada katılanın uyandığı ve elinde bıçakla sanığı gördüğü, sanığa doğru hamle yapması sonrası ikisi arasında boğuşma başladığı, bu esnada sanığın yanında getirdiği anlaşılan ekmek bıçağı ile katılanı bıçakladığı, ardından sanığın banyoya girerek kendisini kilitlediği, katılanın ...'e polisi aramasını söylemesi üzerine sanığın banyodan çıkarak geldiği pencereden atlayarak kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Katılan ve tanıkların olayın oluşumuna uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 09.09.2019 tarihli raporda, "Katılanı 9 (dokuz) bıçak darbesi ile yaralandığı, göğüs sağ üstte, göğüs sağ altta ve sağ kürek kemiği üzerinde tarif edilen 3 (üç) adet kesici delici alet yaralanmasının traseleri açık ve net belirtilmediğinden en az 1 (bir) tanesinin göğüs boşluğuna girerek hemopnömotoraksa neden olduğu," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. 09.02.2019 tarihli olay yeri inceleme raporu, 09.02.2019 tarihli yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile aynı tarihli olay araştırma tutanağı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye, teşebbüs hükümleri uygulanırken alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2023 tarihinde karar verildi.