YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9903 E.  ,  2024/1773 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1204 E., 2021/8 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2020 tarihli ve 2019/611 Esas, 2020/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası , 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, mahsuba ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/1204 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri; suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerekiğine, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olaydan yaklaşık 1 hafta önce sanık ... ile katılan ... arasında yaşanan tartışma sonucunda herkesin içinde katılanın, sanık ...'e küfürler etmesine dayalı olarak aralarında husumet bulunduğu, olay günü de sanık ...'in arkadaşı olan İsrafil'i yanına alarak katılanı görmek için Üniversiteye gittikleri ancak bulamadıkları aynı gün yeniden gittiklerinde katılanı ... Fakültesi kantininde gördükleri, Selahattin ve İsrafil'in katılanın sağına ve soluna ayrı ayrı girerek kantinden dışarı çıkardıkları ve dışarıda görüştükleri esnada sanık ...'in katılana "bir hafta kadar önce herkesin içinde kendisine neden küfürlü konuşarak hakaret ettiğini" sorması üzerine katılanın cevaben " bu hakaretleri hak ettiğini ifade edip benzer hakaretleri yeniden söylemesi üzerine" sanık ...'in bu duruma sinirlenerek İsrafil'in üzerinde taşıdığı tabancayı İsrafil'in belinden çekip alarak katılanın ayaklarına doğru hedef gözeterek bir el ateş ettiği, katılanın sekerek uzaklaşmaya çalıştığı sırada Selahattin'in bu kez katılanın vücudunun öldürücü bölgelerini hedef alarak iki kez üst üste ateş ettiği, mermilerden birinin katılanın göğüs kısmına isabet ettiği ve katılanın yere yığıldığı, sanığın kaçıp uzaklaştığı, katılanın Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlara göre hayati tehlike geçirecek, vücudunda hayat fonksiyonlarına orta derecede etkileyecek kemik kırığına, duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı kabul edilen olayda; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları, mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlar, olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, CD izleme tutanağı ve bilirkişi raporu, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporları, adli sicil ve nüfus kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

B. Sanık müdafinin kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dair temyiz sebepleri yönünden;
1. Dosya içeriğine göre; sanığın ateşli silahla ateş ederek göğüs ve bacak bölgelerinden hematoraksa, orta (2) derecede kemik kırığına, hayati tehlike geçirmesine ve duyularından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde katılanı iki isabetle yaraladığı olayda, sanık hakkında kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile yapılan uygulama sırasında tehlike ve zararın ağırlığı birlikte gözetilerek makul düzeyin üzerinde bir ceza tayini yerine makul düzey olan 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/1204 Esas, 2021/8 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne
sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.