YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9674 E.  ,  2024/1842 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1172 Esas, 2020/2671 Karar sayılı ilâmı ile "sanık ... hakkında Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; sanık hakkında haksız tahrik indirim miktarı gerekçeli kararın 8. sayfası son paragrafında 1/3 olarak bildirilmesine rağmen hüküm fıkrasında 3/4 oranına indirim uygulanmak suretiyle hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması" ve ''Kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurun alınan rapora göre, sol parasternal ve sol orta aksiller hatta meydana gelen yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ancak kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu, sağ parasternal, sol omuz sol sırt ve sağ diz lateralinde tarif edilen delici kesici alet yaralanmalarının ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve kişinin yaşamını tehlikeye sokmayacak nitelikte olduğunun tespit edildiği gözetilerek makul bir ceza tayini yerine daha vahim olaylar için öngörülen üst sınırdan hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiği'' gerekçeleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkatı alınmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/353 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde ...'ın, yanında ... olduğu hâlde ... plakalı araç ile ... Bulvarı üzerinden ... ... işletmiş olduğu kahvehaneye geldiği, ...'in araçta beklediği, ...'ın kahvehaneye girerek müşterek çocuk ...'ye ait kimliği ... ...'ten aldığı, ... ile birlikte yeniden o adresten ayrıldıkları, bilahare ... ... yanına tanık ...'ı alarak ... plakalı araç ile ... ve ...'ı takip ettiği, ... Kültür Merkezi önünde beklemeye başladığı, bu sırada açık büfe isimli işyerinin önünde içerisinde ... ve ...'in bulunduğu aracın geçtiğini görmeleri üzerine aracı durdurdukları, burada aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın bilahare kavgaya dönüştüğü, ... ile ...'in boğuştukları, ...'in elinde bulunan çakı ile ...'e saldırdığı, ...'in bacağından yüzeysel kesi ile yaralandığı, yarasının ... tehlike oluşturmadığı ve basit tıbbi müdahale ile tedavi edilebilecek şekilde bulunduğu, bu duruma hiddetlenen ...'in de yanında taşıdığı bıçak ile ... ... 6 kez vurarak onu yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, bilahare olay yerine gelen... ... de olaya karşıtığı, ...'ı darp ettiği, onu basit tıbbi müdahale ile tedavi edilebilecek şekilde yaraladığı fakat ...'ın...'den şikayetçi olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, mağdurun yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 02.11.2015 tarihli raporu, CD inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, uzmanlık raporu ve tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/1172 Esas, 2020/2671 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında müştekinin ... yerine hatalı olarak ... olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik içeren söz ve davranışların ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine en üst oranda tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebebinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/353 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.