YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9615 E.  ,  2024/2468 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/966 E., 2020/1035 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/246 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/966 Esas, 2020/1035 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suçun vasfına, haksız tahrik hükümlerinde üst hadden indirim uygulanması gerektiğine, meşru savunmaya ilişkin hükümlerin sanık lehine uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, temel cezanın alt hadden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; haksız tahrike ilişkin hükümlerin uygulanmaması ve ceza belirlenirken üst sınırdan uygulama yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile katılan arasında alacak - borç ilişkisi bulunduğu, olay günü sanığın katılanın yanına borcunu istemek amacıyla geldiği, aralarında tartışma yaşandığı, tarafların bellerinde bulunan silahlara yeltenmek suretiyle de birbirlerini tahrik ettikleri, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın üzerinde bulunan silahı çıkardığı ve katılanın bulunduğu tarafa hedef almak suretiyle 9 el ateş ettiği, bu ateş sonucu katılanın yaralandığı, sanığın katılana yönelik eyleminin, taraflar arasında daha önce husumet olması, katılanda meydana gelen yaralama, sanığın doğrudan mağdurun öldürücü bölgelere doğru beş el ateş etmesi, hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, kasten adam öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 01.08.2018 tarihli katılan hakkındaki raporunda, yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif olmadığı, şahısta saptanan baş ve bacak bölgelerindeki kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını Ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirtildiği, sanık ...'in katılana yönelik eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, tarafların tartışma esnasında birbirlerine hakaret içerikli sözler söyledikleri, sanık ile katılanın konuşurken sürekli ellerini bellerine götürmek suretiyle silahlarını göstermeye çalıştıkları kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 01.08.2018 tarihli raporu, olay yeri inceleme raporu, suçta kullanılan silaha ilişkin uzmanlık raporu, kamera kayıtları, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgesi, sanık ile katılan arasındaki husumetin varlığı birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, yasal şartları gerçekleşmediğinden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin anlaşılamaması karşısında 5237 sayılı Kunun'un 29 uncu maddesinin asgari hadden uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun işleniş biçimi, mağdura gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak teşebbüsün derecesinde alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/966 Esas, 2020/1035 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.