YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9612 E.  ,  2024/2450 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1812 E., 2020/2103 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2019/358 Esas, 2020/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/1812 Esas, 2020/2103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına ve sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile katılan arasında kavga etmeleri sebebiyle önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların Çumra ilçesinde bulunan bir kahvehanede aynı zaman dilimi içerisinde bir arada bulundukları, birbirlerini fark etmelerinin ardından sanığın kahvehaneden ayrıldığı, 10 dakika sonra kahvehaneden çıkan katılanın pazar yerine geldiğinde sanığın kendisini beklediğini fark ettiği, sanığın üzerinde taşıdığı tabanca ile 3 kez ateş edip, katılanı sol alt kadrandan 2 adet ve sol omuzdan 1 adet olmak üzere 3 yerinden ince bağırsak perforasyonuna ve rezeksiyonuna, akciğerde kontüzyona, kaburga ve iliak kırığına, hayati tehlike geçirmesine ve hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna uygun uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık anlatımları, katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.09.2019 ve Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 23.05.2019 tarihli adlî raporlar, yazı cevapları, olay yeri inceleme tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, maddi olayın gelişim süreci; olay günü sanık ile mağdurun aynı kahvehane de bulundukları sırada sanığın mağdurun bakışlarından rahatsız olarak evine gitmek üzere çıktığı, hemen sorasında mağdurun sanığın peşinden giderek sanığa bıçak çektiği, bunun üzerine sanığın tabanca ile mağdura 3 kez ateş ettiği şeklinde değiştirilip, suçun vasıflandırılması aynı kabul edilmiş; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince teşebbüs nedeniyle tayin edilen ceza miktarının eksik bulunması ve haksız tahrik Esas No : 2022/9612

indiriminin asgari oranda uygulanması sebepleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan bölge, isabet yerleri ve sayısı, katılandaki yaralanmanın niteliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılmasının uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık beyanları ve katılanın da kabulüyle katılana ait olduğu sabit olan ve adli emanetin 2019/11202 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın olayda kullanılmadığı anlaşılmasına rağmen, katılana iadesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli ve 2020/1812 Esas, 2020/2103 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği, hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin 7/b numaralı paragrafında yer alan "ile 1 adet plastik saplı bıçağın" ibaresinin çıkartılarak, hüküm fıkrasına 7/c başlığı altında "Adli Emanetin 2019/11202 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet plastik saplı bıçağın katılana iadesine" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.04.2024 tarihinde karar verildi.