YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9574 E.  ,  2024/4761 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/17 E. 2021/257 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d. maddesi uyarınca ve sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz incelemesine tabi olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2019/113 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmaya sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın inceleme dışı katılan ...’ın babası olduğu, olay günü inceleme dışı katılan ... arkadaşlarıyla gezdiği sırada sanık ... ile karşılaştıkları ve sanığın inceleme dışı katılan ...’ın arkadaşı ...’e yumruk atması üzerine taraflar arasında kavga çıktığı, sanığın inceleme dışı katılan ...’ı beden yoluyla darp ederek basit tıbbi müdahaleyle giderilir şekilde yaraladığı ve tehdit ettiği, tarafların ayrıldığı ancak bir müddet sonra tekrar karşılaşıp tekrar kavga edip ayrıldıkları, inceleme dışı katılan ...’ın katılanı olaydan haberdar ederek yanına çağırdığı, tarafların üçüncü defa karşılaştıkları ve yeniden karşılıklı şekilde kavga etmeye başladıkları, katılanın sopayla sanığın üzerine yürüdüğü, bunun üzerine sanığın da bıçakla katılanı batın sağ üst kadranda, sol omuz ön yüzde, sağ kalça dış yan üst kısımda, kafada arka üst ortada ve sol uyluk 1/3 orta arka dış yanda delici kesici alet yarası mevcut olacak, batına nafiz olup bağırsak yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı, bıçak darbelerine maruz kalan katılanın yere düştüğü, yerde bulunduğu esnada sanığın bir kez daha bıçakla katılana vurduğu, babasının bıçaklandığını gören inceleme dışı katılan ...'ın araya girerek sanığa engel olduğu, sanığın yere düşen sopayla inceleme dışı katılan ...’ı darp etmesinin akabinde olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eyleminde kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması ile buna bağlı beraat kararı verilmesi koşullarının oluşmadığı, anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.