YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9514 E.  ,  2024/4632 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2405 E., 2020/1511 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kurum vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdur ...'e yönelik eylem nedeniyle verilen hüküm dışındaki hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından bu husustaki temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan davaya katılma yetkisi bulunmayan katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve katılan sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. Maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararların; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. Maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu gözetilerek bu kararlar inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden kararın suç vasfı yönünden temyiz edilebilir olduğu tespit edilerek incelenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/2.g maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/234 Esas, 2019/384 Karar sayılı kararı ile;
1. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son cümle, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan sanık ... ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2.e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/2405 Esas, 2020/1511 Karar sayılı kararı ile
Katılan sanıklar ... ve ... ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin, katılan sanık ... vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanık ...'in ...'a yönelik eyleminde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanıklar ... ve ... hakkında ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. İnceleme dışı mağdur ...'in katılan ...'ın kızı olduğu ve suç tarihinde sanık ... ile evli oldukları, mağdur ... ile sanık ... arasında çıkan tartışmalar neticesinde darp edildiğini babası katılana haber vermesi üzerine olay tarihinde katılan ... ile inceleme dışı katılan ...'ün sanık ... 'in ikametine geldikleri, bir tarafta katılan ... ve Mevlüt diğer tarafta sanık ..., Hasan ve Emre'nin olduğu, çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine kesici delici alet darbesiyle yaralanan katılan ...'nin, sanık ... tarafından Gaziosmanpaşa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 16.12.2015 ve 08.09.2016 tarihli rapor içeriklerine göre; yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar ... ve ...'ün üzerlerine atılı katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ... ve Hasan lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, sanık ...'in eylemine uyan suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
1. Katılan Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama, Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Yönelik Kasten Yaralama ve Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ..., ... ve ...'e yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden
Katılan sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, bu suçlar yönünden oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Katılan Kurum Vekilinin Katılan Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Verilen Hükümler ile Katılan Sanıklar ... ve ... Vekilinin ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
Katılan kurum vekilinin mağdur ... dışındaki kişilere yönelik işlenen suçlardan açılan davalara ve katılan sanıklar ... ve ... vekilinin mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan kurum ve katılan sanıklar ... ile ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemi Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara karşı suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

4. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/2405 Esas, 2020/1511 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.