YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9372 E.  ,  2024/2849 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2642 E., 2021/87 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi ve yerel mahkemece verilen ceza Bölge Adliye Mahkemesince arttırıldığından 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2017/180 Esas, 2018/443 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/2642 Esas, 2021/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 25. veya 27. maddelerinin uygulanmasına, aksi halde haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık ... ile katılan ... ve kardeşi ...'un komşu oldukları, olay tarihinde ... ile ... ve ...'un tartıştıkları, bu sırada olay yerine ...'nın evine misafirliğe kardeşi ...'in ailesi ile birlikte geldiği, ...'nın kardeşi ... ile birlikte gelenleri kendi eve götürmek için yanlarından ayrıldığı sırada ... ve ...'in yumruklaşmak sureti ile kavga etmeye başlayıp merdivenden aşağı doğru yuvarlandıkları, kavga esnasında ...'in üzerinde bulunan 9x19 mm çap ve tipinde silahı çıkardığı, bunu gören ...'in, ...'in silahı kullanmasına engel olmak için hamle yaparak silahı ...'in elinden almaya çalıştığı, bu arbede esnasında ...'in elinde olan silahın ateş alarak ...'in kafasını sıyırdığı ve yine bu silahın ateş alması sonucu ...'in kolundan adlî rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı yine ...'in silahla ateş etmesi sonucu ...'nın sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, bu olaydan sonra sanık ...'nın ele geçirilemeyen 7,65x17 mm çap ve tipindeki silah ile ...'in göğsüne doğru 1 el ateş etmek suretiyle onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara

alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılan ...'ten kendisine ve kardeşine yönelen haksız saldırı bulunduğu anlaşılmış ise de anılan haksız saldırıyı aralarında bulunan mesafe dikkate alındığında saldırı ile orantılı biçimde def etmek imkanına sahip olduğu halde orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde hayati bölgesi olan göğüs bölgesine hedef gözeterek ateş etmek suretiyle ağır şekilde yaraladığı, yine sanık ...'nın katılan ...'i silahla yaraladıktan sonra gidip elindeki silahın kabzası ile katılan ...'e vurmaya devam ettiğini beyan ettiği gözetildiğinde meşru savunma ve sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa ve kardeşine yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, Tebliğnamenin bu hususlardaki bozma görüşüne iştirak olunmamış ve ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ile 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/2642 Esas, 2021/87 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "neticeten 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak yerine "3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.