YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9277 E.  ,  2024/3434 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2180 E., 2020/1015 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/44 Esas, 2019/305 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında olası kastla nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d,e, 21/2, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2020/1015 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 Kanun'un 82/1-d,e, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suçun nitelendirmesinde hataya düşüldüğüne, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın evlilik dışı ilişkiden gebe kaldığı, çocuğun doğumuna yakın sancılarının başladığı, bu amaçla Andırın Devlet Hastanesi Acil Servis Polikliniğine giriş yaparak doğrudan bayanlar tuvaletine yöneldiği, doğumun gerçekleşebileceğini öngörüp yanına yedek kıyafetlerini dahi aldığı, ancak hamile olduğunun ailesi tarafından bilinmemesi nedeniyle hastanede tuvalet kabininde doğumu gerçekleştirip doğan çocuk olan mağdur ...'in göbek bağını koparıp, bebeği tuvaletin içinde bulunan çöp kovasına koyup, çöp kovasının kapağını da kapattıktan sonra hastaneden ayrıldığı, sanığın hastaneden ayrılmasından yaklaşık 45 dakika sonra hastanede bulunan güvenlik görevlisi tanık ...'nın bayanlar tuvaleti önünden geçerken bebek ağlama sesi duyması üzerine hemşire tanık ... ile birlikte tuvalete girdikleri, çöp kovasının kapağını açtıklarında bebeği canlı olarak görmeleri üzerine bebeğe ilk müdahalenin burada yapıldığı ve ardından Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesine sevkinin sağlandığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği anlaşıldığından, bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın, hastanenin tuvalet kabininde kendi imkanları ile doğum yaptıktan hemen sonra beze sardığı bebeğini çöp kovasının içine bırakıp kapağını kapattığı, yaklaşık 45 dakika sonra hastane çalışanlarınca fark edilip bulunduğu, ilk müdahalenin Andırın Devlet Hastanesi Acil Polikliniği doktorunca yapılarak düzenlenen bila tarihli raporda, ''..hastanenin tuvaletinde çöpte bulunan bebek, hayati tehlikesi olup olmadığı bilinmemektedir, durumu bildirir geçici hekim raporudur, 112 ile sevki uygundur..'' şeklinde

görüş belirtildiği ancak sonrasında sevk edildiği Kahramanmaraş Şehir Hastanesi Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesince bebeğin sağlık durumu ile ilgili herhangi bir raporun düzenlenmediği anlaşılmakla, ilk raporu düzenleyen doktorun düzenlediği raporun içeriği konusunda tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından sonra, mağdura ait tüm tedavi evraklarının dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mevcut bulgulara göre mağdurun 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddeleri kapsamında raporunun aldırılması, sanığın, koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan yeni doğan ve yaşı itibariyle kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdura karşı herhangi bir şiddet uygulamaksızın kendi haline bıraktığının tespit edilmesi halinde eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 97. maddesinde düzenlenen terk suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, adli tıp kurumundan rapor aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi sebebiyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2019/2180 Esas, 2020/1015 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.