YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/9145 E.  ,  2023/5597 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1978 Esas, 2021/528 Karar
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2019/11 Esas, 2020/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 ... maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ile 63 üncü maddesi
uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1978 Esas, 2020/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri;
1. Suç niteliğine,
2. Delillerin değerlendirilmesine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile mağdurun olay tarihinde sevgili oldukları, eğlenmek amacıyla gittikleri Munzur bar adlı mekanda alkol aldıkları, mağdurun bu esnada başka bir erkekle mesajlaşması nedeniyle tartışmaya başladıkları, bardan çıkarak ... Bulvarında bulunan ... Ekmek Fırını civarına geldikleri, dosya içerisindeki krokiden anlaşılacağı üzere iki binanın arasındaki 5.35 metre yüksekliğindeki yere birlikte çıktıkları, sanığın öldürmek kastıyla mağduru 5.35 yükseklikteki mesafeden aşağı attığı, daha sonra kendisinin de aşağı atladığı ve mağduru saçından sürüklediği, mağdurun yüzüne tekme ve yumruk attığı, mağdurun kaçmaya çalıştığı, ancak tekrar saçından sürükleyip yüzüne doğru birden fazla kez tekme attığı, olayın ekmek fırının önünde gerçekleştiği, fırında çalışan tanık ...'ın sesleri duyması üzerine dışarı çıkarak sanığı engellemeye çalıştığı, bilahare sanığın tanığa da saldırdığı, sanığın eylemlerine devam edemediği, mağduru alıp olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu şekilde mağduru yüksekten atmak ve mağdurun kafasını yere vurmak, mağdurun yüzüne birden fazla kez yumruk ve tekme atmak suretiyle öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği, sanığın eylemi sonucunda mağdurun Adli Tıp Kurumu raporuna göre hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 6. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık mağduru aşağı atmadığını sadece darpettiğini savunmuştur.
3. Olay yerine ilişkin 25.10.2017 tarihli bilirkişi raporu ve krokisi, 26.07.2018 tarihli bilirkişi raporu, CD izleme tutanağı, dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Mağdur ... tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
5. Mağdur hakkında tanzim olunan 21.06.2019 tarihli Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan, L2, L3 ve L4 sağ transvers porcesslerinde kırığa, T9 ve T10 sol transvers processlerinde kırığa, klavikula distalinde ayrıklı kırığa, sol 5 ve 7. kotlarda kırığa, T5 vertebrada korpus yükseklik kaybı kompresyon kırığına, sol akciğer üst lob lateralde minimal pnömotoraksa, orta alt postereobazalde hemotoraksa, kontüzyona neden olan yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, saptanan kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdurdaki yaralanmalar sonucu meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönünde bulundurularak, 5237 sayılı Kanun'un dokuz ila onbeş yıl aralığında hapis cezası öngören 35 ... maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında, cezanın üst sınıra yakın tayini yerine asgari hadden 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi ve mağdurun sanığa yönelik haksız tahrik oluşturacak eylemi söz konusu olmadığı halde hakkında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamış, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından anılan eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, suçun niteliğine yönelen temyiz itirazları yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tanık ifadelerinin ve alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu olayın oluş şekli, mağdurdaki yaraların niteliği ve ağırlığı, engel halin varlığı nazara alındığında suç vasfının tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1978 Esas, 2021/528 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.