YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/8661 E.  ,  2024/2985 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1329 E., 2022/1391 K.
SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kasten öldürme suçu bakımından temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu bakımından temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kasten öldürmeden verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu bakımından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kasten öldürme suçu bakımından temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu bakımından temyiz isteminin reddi gerektiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/358 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile;
A.Sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1, 58/6-7, 54/1, 63/1 inci maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, müsadereye ve mahsuba,

B.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu bakımından 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 53/1, 58/6-7, 52/2, 54/1 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/1329 Esas, 2022/1391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrikden üst hadden indirim yapılması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlandığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanık ile tanık Gönül'ün aralarında gönül ilişkisi olduğu ve aynı evde yaşadıkları, maktul ...'ın sanığın arkadaşı olduğu, sık sık sanığın evine oturmaya gelip gittiği, 05.08.2021 tarihinde sanığın evinde bulundukları sırada sanık ile maktul ...'ın birlikte uyuşturucu kullandıkları, uyuşturucunun etkisi ile sanığın evde sızması üzerine maktulün tanık Gönül'e cinsel birliktelik teklifinde bulunduğu, tanık Gönül'ün bu teklifi kabul etmemesi üzerine maktulün tanık Gönül'e "seni de sinkaf ederim, Haydar'ı da sinkaf ederim" dediği, tanık Gönül'ün yaşanan bu durumu ertesi gün sanığa anlattığı, sanığın da kızarak tepki gösterdiği; ancak maktul ile olayı konuşmadığı, 06 Ağustos'u 07 Ağustos'a bağlayan gece maktulün yine sanığın evine geldiği ve akabinde tanık Gönül'ün de geldiği, birlikte kaldıkları ve sanık ile maktulün uyuşturucu kullandıkları, olay günü sabah maktul ...'ın evden ayrıldıktan sonra tanık Gönül'ün sanığa maktul ...'ı evde istemediğini, tavırlarını beğenmediğini söylediği, maktulün bir süre sonra tekrar eve geldiği, öğle saatlerinde maktul evden ayrıldıktan sonra tanık Gönül'ün sanık ile tekrar konuştuğu ve maktulün eve gelmesini istemediğini söylediği, maktul ...'ın öğleden sonra

yiyecek bir şeyler alıp eve geldiği, sanığın tanık Gönül'ün ısrarlı şekilde maktulün eve gelmesini istememesini ve kendisine tacizde bulunduğunu belirtmesi üzerine bu kez sanığın maktule bu durumu sorduğu, sanık ile maktulün tartışmaya başladıkları, sanığın maktule "kız arkadaşımı neden taciz ettin" dediği, maktulün de sanığa "seni de karını da kız arkadaşını da sinkaf ederim" diye bağırarak evden ayrılmak için evin giriş kapısına doğru yöneldiği esnada sanığın kendisine ait ruhsatsız tabanca ile maktulün kafasına 1 el ateş ederek maktulü kafa bölgesinden vurduğu, akabinde olay yerinden kaçtığı anlaşılmakla sanığın maktulü kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, somut olayda saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemece yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
1.6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu bakımından yapılan incelemede
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Kasten öldürme suçu bakımından yapılan incelemede
Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2022/1329 Esas, 2022/1391 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.