YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/7067 E.  ,  2024/556 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2018/313 Esas, 2019/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli, 2020/646 Esas ve 2020/1113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, maktulün arkasından vurularak öldürüldüğüne, dolayısıyla meşru savunma koşullarının oluşmadığına, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay günü aralarında öncesinde husumet bulunmayan taraflardan maktulün arabasından aldığı tabanca ile yürüdüğü sırada kendisine doğru kalabalıktan ve polis memurundan kaçan sanığı gördüğünde ateş ettiği, sanığın ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, yaralı sanığın elinde bulunan tabanca ile maktule hedef gözetmeksizin ateş ettiği, mermilerden birinin maktulün sağ dirsek arka yüz dış kısmından girerek sağ dirsek arka yüz iç kısmından çıktığı, sağ arka koltuk hattı yedinci kaburga hizasından girerek sol koltuk altında arka koltuk hattı hizası beşinci kaburga aralığından çıktığı, meydana gelen ateşli silah yaralanmasına bağlı kalp ve akciğer delinmesi sonucu iç kanama nedeniyle maktulün öldüğü, maktulün kendisine silahla birden fazla kez ateş etmesi (10 mermi kovanın olay yerinde bulunduğunun da gözetilmesi ile) üzerine kendisinin de maktule 3 kez ateş ettiği anlaşılmış, sanığın kendisini koruma iç güdüsü ile maktule karşı ateş ettiği bu olayda sanık açısından 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinde belirtilen meşru savunma koşullarının saldırı ve savunmaya ilişkin tüm şartlarının oluştuğu, zira; saldırının ilk önce maktul tarafından haksız olarak gerçekleştirildiği, saldırının sanığın can güvenliğine yönelik olduğu, görüntü kayıtları ve bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere önce maktulün tabancasından ateş çıkmış olması nedeniyle ilk önce maktulün ateş ettiği, maktulün ateş etmesiyle sanığın ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve saldırının olay anında ...'ın ateş etme eylemi sırasında devam etmekte olduğu, sanık açısından kendisine yönelik ... saldırı sırasında ateş etmesinin savunma ve saldırı arasında orantılı olduğu ve kendisine yönelik eylemi gerçekleştiren kişiye yönelik olarak yapıldığı anlaşılmakla, olayda meşru savunma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından; sanığın öldürmek kastı ile hareket etmediği tamamen kendisine yönelik haksız yapılan mevcut saldırıyı ve ayrıca yapılması muhtemel yeni saldırıları önleme amacıyla olay anındaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde bu saldırıyı defetme zorunluluğu ile silahla ateş ettiği, bu itibarla eylemin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı anlaşıldığından sanık hakkında üzerine atılı kasten öldürme suçundan açılan davada 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin kabulünden, kamera görüntülerinden, bilirkişi raporundan ve tanık polis memurunun görüntülerle uyumlu anlatımlarından anlaşılacağı üzere, olay anında sanık ...'in maktul ...'ın kendisine doğru ateş etmesi üzerine yaralanıp sendelediği, maktulün ateş edip koşmaya başlaması ve köşeyi dönmesinden sonra sanık ...'in de arkasından koştuğu, sanık ...'in olay yeri olan istasyonun köşesini dönmesi ile birlikte üst üste iki defa ve sonrasında art arda silah atışlarının olduğu, olayda ilk atışın maktulden geldiği sabit olmasına rağmen maktulün saldırıya devam etmeyip kaçmaya başladığı ve fiili saldırının sona ermesine rağmen sanığın maktulün peşinden giderek onu öldürdüğü sabit olan olayda, meşru savunmanın saldırıya ilişkin şartlarından olan eş zamanlılık ilkesinin sanık ...'in maktul tarafından yaralanmasından sonra kaçan maktulü kovalamaya başlamasıyla ortadan kalktığı anlaşılmakla, sanık ...'in maktule yönelik azami tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli, 2020/646 Esas ve 2020/1113 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.