YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/6998 E.  ,  2024/606 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2018 tarihli ve 2016/149 Esas, 2018/10 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c. Sanık ... hakkında ... ...' e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2018/677 Esas, 2020/395 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;
a. Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine,
b. Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c. Sanık ... hakkında ... ...' e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
a. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında haksız tahrikin asgari oranda indirilmesi gerektiğine, sanık ...’nin eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

b. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastının olmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

c. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın öldürme kastının olmadığına, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Taraflar olay günü bir araya geldiklerinde sanık ...'nin diğer sanık ... ve ... ...'in bulunduğu araca geçtiği, orada mahiyetini tam açıklamadıkları bir para meselesini konuştukları,
tartışma meydana geldiği, sonrasında sanık ...'nin kendi beyanına göre kendine ait olmayıp araçta ortada bulunan av tüfeğini alıp, hışımla aşağıya indiği, bu hareketi ile saldırgan konuma geçtiği, hemen peşinden sanık ...'ın aracın sağ ön kısmından elinde tabanca ile indiği, onun da saldırı pozisyonuna geçtiği, ...'nin elindeki bira şişesini atıp tüfeği kurduğu, ...'ın da ona doğru koşarak tabancayı doğrulttuğu, ilk önce ...'ın tabanca ile ateş ettiği, görüntü kayıtlarına göre bir saniye geçmeden sanık ...'nin av tüfeğiyle ateş ederek onu vurduğu, ...'ın yere düştüğü, ... ...'in yaralanması üzerine elindeki silahı yerden ... 'ye doğru ittirdiği, tabancayı alan ... 'nin ise aracı kendisine siper ederek kamera görüş açısı dışına çıkan ve olay yerinden kaçarak uzaklaşan ...'nin bulunduğu yöne doğru ateş ettiği, ...'nin de benzin istasyonunun arkalarına doğru gittiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan sanık ve tanık beyanları, 22.02.2017 tarihli adli tıp raporu, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu ve görüntüleri, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. Ancak; her iki tarafın aslında aynı anda saldırı pozisyonuna geçtikleri, aynı anda ellerinde bulunan silahları ateşlemeye çalıştıkları, yaklaşık bir saniye içerisinde önce ...'ın sonra ...'nin silahlarını ateşledikleri, bu durumda her iki sanıktan hangisinin ilk saldırıyı başlattığının tespit edilemediği, esasen her ikisinin aynı anda saldırıya başladıkları, dosya kapsamı ve hakkaniyet gereği sanıklardan herhangi birisinin meşru savunma kapsamında bulunmadığı, aynı anda ya da ilk hangisinin başlattığı belli olmayan karşılıklı ateşli silahla saldırı durumunda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince her iki sanık bakımından makul oranda (1/2) indirim yapılarak mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği, bu durumda sanık ... bakımından verilen beraat kararının isabetsiz olduğu kanaatine varılmış, 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi gereğince katılan sanık ...'in yaralanma derecesi, ... tehlike geçirmesi ve vücudunda 4. derece kırık meydana gelmesi nazara alınarak 9-15 yıl hapis cezası makası içerisinde yaranın nitelikleri ile orantılı olacak şekilde alt sınırdan makul derecede ayrılarak 12 yıl hapis cezası tayin edilmesi gerektiğinden, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Dosya kapsamına göre; sanıklar ... ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde Mahkemenin makul oranda haksız tahrik indirimi uygulamasına ilişkin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, somut olayda sanık ...'nin kendilerine yönelik saldırıyı def etmek amacıyla orantılı biçimde hareket ettiği, bu eyleminin meşru savunma kapsamında bulunduğu, kasten öldürmeye teşebbüs ya da silahla tehdit suçunu oluşturmayacağı, öldürmeye teşebbüs eyleminin sanıklar ... ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya Esas No : 2022/6998

içeriğinden varlığı anlaşılan, sanıkların birbirlerine yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık ...'ın eyleminin meşru savunma kapsamında olmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2018/677 Esas, 2020/395 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.