YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/6813 E.  ,  2024/2489 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1388 E., 2020/1124 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/197 Esas, 2019/11 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
2. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
Karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2019/1388 Esas, 2020/1124 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
2. Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
3. Sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, taksirle suç işlediğine ilişkindir.

2. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; sanıkların üst hadden cezalandırılmalarına ve takdîri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdure ...'in sanık ... ...'in gelini olduğu, diğer sanık ...'in ise abisinin eşi olduğu, mağdure ...'nin eşinin cezaevine girdiği, ...'nin müşterek çocuklarını ... ve ...'in evine bırakıp kendi annesinin evine yerleştiği ancak o süreçte bir başka erkek şahıs ile arkadaşlık yaptığına dair ... ve ...'e bazı duyumların ulaştığı, olay günü ...'in yengesi ...'yi; "Çocukların seni çok özledi." deyip kendi evlerine davet ettiği, ...'nin ise annesi ... ve kız kardeşi ... ile birlikte sanıkların evine geldiği, ...'in duymuş olduğu dedikoduların etkisi ile evde bulunan ruhsatsız tabancayla ...'ye ateş ederek göğüs bölgesinden isabetle hayatî tehlike geçirecek şekilde onu yaraladığı, olayın bu şekilde sübuta erdiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adlî Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının, 11.07.2017 tarihli kati raporuna göre mağdur ...'in olaydan dolayı yaşamının tehlikeye düştüğü, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

4. Adlî Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının, 20.03.2017 tarihli kati raporuna göre mağdur ...'nin yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek düzeyde olduğu ve yaşamının tehlikeye girmediği belirtilmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu, bilirkişi raporları, uzmanlık raporları, kriminal raporlar, adlî tıp raporları ve tedavi evrekları, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdur ...'nin sanık ...'in kardeşi ...'ün oğlu olan ... ile evli olduğu, ...'ın olay tarihinden önce başka bir nedenle cezaevine girdiği, sanıkların gelinleri olan mağdur ...'nin başka bir erkekle görüştüğünü öğrenmeleri üzerine mağdur ...'yi İnegöl'de ailesiyle yaşadığı eve giderek kendilerinin ve ... ile ...'nin çocuklarının yaşadığı Yenişehir ilçesine gelmesini istedikleri, çocukların kendisini özlediğini söyledikleri, bunun üzerine ...'nin kısmen çekindiği için annesi mağdur ... ve kardeşi tanık ... ile söz konusu eve gittiği, diğerleri dışardayken sanık ... ile mağdur ...'nin içeriye girdikleri, sanık ...'in daha önce de ikaz etmesine rağmen bir erkek ile konuştuğunu söyleyerek silah ile ...'ye ateş ettiği, göğüs bölgesinden hayatî tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bu sırada ...'nin koşarak evden dışarı çıktığı, annesi ... in görmesi üzerine o tarafa yöneldiği, bu defa ...'nin ona da tabanca ile bir kez ateş ederek sağ lomber bölgeden hayatî tehlike geçirmeyecek, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve tekrar koşmakta olan ...'ye doğru bir çok kez ateş ettiği, isabet ettiremediği, tabancadaki mermilerin bitmesi ile eylemine son verdiği, Dairemizce açıklanan şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda sanık ...'in ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs, ...'e karşı kasten yaralama suçunu işlediği, Yerel Mahkemece sanık ...'in ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak ...'nin bir erkekle konuştuğu söylenmesine rağmen bu hususun hangi amaçla kiminle konuştuğu tam olarak tespit edilememesi, esasen ...'nin görümcesi olan ...'e karşı herhangi bir sadakat yükümlülüğünün bulunmaması nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince haksız tahrik nedeniyle asgarî oranda indirim yapılması gerektiği halde dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde 1/2 oranda indirim yapılmasının isabetsiz bulunduğu, yine dosya kapsamında özellikle soruşturma ifadalerinde mağdur ...'e karşı silahla yaralama eylemini de ...'in gerçekleştirdiği halde bu suçtan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğu vicdani kanaatine varılmış, bu suçlar bakımından Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına, bozma sonrası yapılan ilk derece ve istinaf yargılamaları sırasında usulüne uygun şekilde duruşma gününün bildirildiği, Bakanlık vekilinin 27.04.2018 tarihli müdahale talep dilekçesi ile yöntemince katılan sıfatını aldığı anlaşılmakla Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve kazanılmış hakkın söz konusu olmadığı tespit edilerek tebliğnamenin red ve bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2 İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfı ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık ...'ün üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanık ... müdafileri ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2019/1388 Esas, 2020/1124 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.