YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/6770 E.  ,  2024/4783 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/248 E. 2020/372 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye yardım, olası kastla öldürme, nitelikli kasten öldürmeye azmettirme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesi değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412
sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2014 tarihli ve 2013/168 Esas, 2014/30 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı (aleyhe), suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2016/1876 Esas, 2016/3095 Karar sayılı ilâmı ile sanıklar Yalçın ve Kemal hakkında maktuller Ünal ve ...' a yönelik kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmettirme suçlarından ayrı ayrı iddianamelerle kamu davası açıldığı, devam eden yargılama sonucunda sanıklar hakkında verilen mahkumiyet ve beraat kararlarının Dairemizin 2016/2589 Esas ve 2016/3096 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; bu dosya ile aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılan İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin Dairemizce bozulan 2012/545 Esas ve 2013/435 Karar sayılı dosyasının dosyamız ile birleştirilmesine karar verilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesinde hukuki zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına,

2. İstanbul 20.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2016/248 Esas, 2020/372 Karar sayılı kararı ile;
a. Suça sürülenen çocuk Gökhan hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a karşı olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 21, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
c. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 82/1-a, 39/2-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların üst hadden cezalandırılması gerektiğine, sanık ...‘ın cezalandırılması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık lehine bir karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
C. Suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, suça sürüklenen çocuğun tasarlayarak kasten öldürme suçunu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, meşru savunmanın varlığına, ...’un ölümü ile eylem arasında illiyet bağının olmadığına, yaş küçüklüğü nedeni ile indirim oranına, ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay öncesi 27.05.2006 tarihinde, Çakar ailesi ile Uyar ailesi arasında husumet meydana geldiği, bu husumet nedeniyle olayda hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanan ...'ın kardeşi, suça sürüklenen çocuk ...'ın önceden planlayıp tasarladığı şekilde 19.06.2006 günü Bayrampaşa Cezaevi nizamiyesi girişine gelerek kardeşini ziyarate gelen maktul ...'ı 5-6 metre mesafeden kalabalığın içerisinde üzerinde taşıdığı tabanca ile yaklaşık 10 el ateş ederek olay yerinde öldürdüğü, kalabalığın içerisinde ateş etmesi nedeniyle maktul ...'u kafasından vurduğu ve ...'un 08.01.2007 tarihinde öldüğü, suça sürüklenen çocuğun olay yerine babası Kemal ile geldiği, sanık ...'ın da olay yerinde olduğu ve suça sürüklenen çocuğu cezaevine yönlendirdiği, daha sonra sanıkların suça sürüklenen çocukla buluşarak avukatın yanına gittikleri ve suça sürüklenen çocuğun karakola tesliminin sağlandığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan hüküm kurulurken kanun maddesi olarak "TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle" yazılması mahallinde düzetilebilir maddi hata olarak öngörülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemi ile maktul ...'un ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, sanık ...'ın ...' a karşı üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelemesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a karşı olası kastla öldürme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim ile 11 yıl hapis cezası verilmiş ise de 31/2-son gereğince 7 yıldan fazla cezaya hükmedilemeyeceğinin göz ardı edilerek fazla ceza tayini yasaya aykırı olduğundan 31/2-son maddenin uygulanması ile verilen cezanın "7 yıl", 62. maddenin uygulanması ile sonuç hürriyeti bağlayıcı cezanın "5 yıl 10 ay" şeklinde indirilmesine karar verilmek suretiyle bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR
1. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktul ...'a Karşı Nitelikli Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Maktul ...'a Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Yardım, Maktul ...'a Karşı Nitelikli Kasten Öldürmeye Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (3) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2016/248 Esas, 2020/372 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, sanık

Yalçın müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Maktul ...'a Karşı Olası Kastla Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2016/248 Esas, 2020/372 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili, suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği suça sürüklenen çocuk ... hakkında olası kastla öldürme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın devamına, "5237 sayılı Kanun'un 31/2-son cümlesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi, 62 .madde uyarınca (1/6) oranında indirim yapılan fıkradan "9 yıl 2 ay hapis cezası" ibaresi çıkartılarak yerine "5 yıl 10 ay hapis cezası" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.