YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15628 E.  ,  2024/5185 K.
"İçtihat Metni"U Y A R L A M A
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2021/357 E., 2022/82 K.

SUÇ: Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, re'sen de temyize tabi olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2000 tarihli ve 2000/38 Esas, 2000/41 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 450/4, 59/1, 31. ve 33. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir.

2. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2000 tarihli ve 2000/38 Esas, 2000/41 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.03.2001 tarihli ve 2001/472 Esas , 2001/1117 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

3. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/357 Esas, 2022/82 Karar sayılı kararı ile, Hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü vekilinin temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
Lehe yasa karşılaştırması yapılırken, her iki yasa yönünden cezaların eşitliği halinde hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 765 sayılı Kanun'un 31 ve 33. maddelerine göre daha lehe olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun' un lehe olduğunun kabul edilmesi yerine 765 sayılı Kanun'un cezaların toplanmasına ilişkin yeni yasada yer verilmeyen düzenlemesinin aleyhe sonuç doğurduğu gerekçesiyle karar verilmesi varılan nihai neticenin isabetli olması karşısında sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun’un 450/4, 59/1. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/357 Esas, 2022/82 Karar sayılı kararında hükümlü vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden

hükümlü vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2024 tarihinde karar verildi.