YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15598 E.  ,  2024/5038 K.
"İçtihat Metni"U Y A R L A M A
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 1992/178 E., 1993/84 K.
EK KARAR TARİHİ : 10.03.2022
SAYISI : 1992/178 E., 1993/84 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.1993 tarih, 1992/178 Esas, 1993/84 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.02.1994 tarihli ve 1994/2762 Esas, 1994/175 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının uyarlama talebi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 1992/178 Esas, 1993/84 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine uyarlama yapılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448 ve 51/1. maddeleri uyarınca kurulan hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 1992/178 Esas, 1993/84 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.