YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15587 E.  ,  2024/3949 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1864 E., 2022/1791 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1 fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli, 2019/238 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3.e, 87/1-a,d, 29/1, 62/1,53/1, 58/6-7 ve 63. Maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/1864 Esas, 2022/1791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilnin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebebi, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay tarihinde katılan ... ile sanık ... arasında araç park meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ...’un ...'ı biri batına nafiz ikisi sol uyluk ve sol koldan kesi olacak şekilde toplam üç bıçak darbesiyle hayatı tehlikeye girecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, taraflar arasında olay öncesinde öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması ve sanığın eylemine ciddi bir engel neden olmadan kendiliğinden son vermesi, sanığın eylemini sürdürmeyerek olayın hemen sonrasında 112 ve 155 numaralı hatları aramak suretiyle suçun tamamlanmasını ve neticenin gerçekleşmesini önlemiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesi uyarınca öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılamayacağı, tamam olan eylemi kasten yaralama suçunu oluşturduğundan, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Suç vasfıyla sınırlı yapılan temyiz incelemesi sonucunda, gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/1864 Esas, 2022/1791 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.