YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15382 E.  ,  2024/3916 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/3 E., 2022/56 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararı ile 27.01.2011 tarihli ve 2010/148 Esas, 2011/20 Karar sayılı kararında direnilerek sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.02.2017 tarihli ve 2017/227 Esas, 2017/557 Karar sayılı kararı ile yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.01.2021 tarihli ve 2017/1-180 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararı ile ''Mağdur sanık ...'nin eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğuna dair direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, Mağdur sanık ... hakkında azami oranda indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi ve Mağdur sanık ...'ın eylemini meşru savunma altında gerçekleştirmediği, eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu ve mağdur sanık ... hakkında azami oranda indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları oluştuğunun gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiin temyiz sebepleri özetle; fazla ceza tayinine, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Manisa ili, Saruhanlı ilçesi, ... köyünde çiftçi olan sanık ... ile mağdur ... arasında arazi ve muhtarlık seçimlerinden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, olay tarihi olan 05.05.2010 günü sanık ...’ın, kardeşi olan tanık ...’yle birlikte bağda ilaçlama yaptığı, akşam saatine doğru ilacın bitmesi üzerine sanık ...’ın arkasında su tankeri bağlı olan traktörle köyüne giderek ilaç almak üzere yola çıktığı, mağdur ...’un ise Manisa dan gelecek olan kardeşini karşılamak üzere Manisa-Balıkesir kara yolunun ... köyü girişinde bulunan durağa motosikletiyle geldiği, saat 20:00 sıralarında traktörle durağın önünden geçip ... köyü yoluna dönmekte olan sanık ...’ın, durakta bekleyen, mağdur ...’u gördüğü, her ikisinin de yanlarında bulunan 9 mm çaplı tabancalarını çıkararak birbirlerine ateş ettikleri, sanık ...'ın traktörden inmeden durakta ayakta bekleyen mağdur ...’a doğru öldürücü bölgelerini hedef gözeterek 8 el ateş ettiği, ateşlediği mermilerden 2 tanesinin Ceyhun'a isabet ettiği, 1 adet merminin de durağın sağ tarafına isabet ettiği, mağdur ...’un da Satılmış’a doğru 3 el ateş ettiği, sanık ...’ın yaralanmadığı ancak mermilerden bir tanesinin kullandığı traktörün önüne isabet ettiği, mağdur ...’un hayati tehlike geçirmediği ancak basit bir tıbbi müdâhale ile iyileşemeyecek ölçüde yaralandığı ve eylemin bu şekilde gerçekleştiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrikin yasal koşullarının oluştuğu, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, mağdur ile sanık arasında arazi anlaşmazlığı ve muhtarlık seçimleri nedeniyle önceye dayalı husumet bulunması, sanık ...’ın bu husumet nedeniyle, olay tarihinde durakta beklediğini fark ettiği Ceyhun’a doğrudan hedef alarak 8 el ateş etmesi ve duraktaki mermi giriş deliğinin yeri de dikkate alındığında Ceyhun’un hayati bölgelerini hedef aldığının anlaşılması karşısında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralama niteliğinde olmadığı ve suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.