YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/15127 E.  ,  2024/3901 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/512 E., 2022/371 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2013/461 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/15135 Esas, 2020/19793 Karar sayılı kararı ile sanık ile katılan arasında minibüsün hızlı sürülmesi sebebiyle meydana gelen olayda sanığın katılanı altı kez bıçakla yaraladığı, Esas No : 2022/15127

yaralanmalardan birinin hayati tehlikeye neden olması, suçun işlenmesinde kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, darbe sayısı değerlendirildiğinde, olayın adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığı açısından sanığın kastının ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilip dosyanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/512 Esas, 2022/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü, katılanın, sanığın bulunduğu minibüse yolcu olarak bindiği, minibüs şoförünün aracı aniden hareket ettirmesi nedeni ile bir yolcunun yere düşmesi üzerine katılanın yolcuyu kaldırdığı esnada şoföre yavaş sürmesini söylediği, bu sebeple şoför ile arasında münakaşa yaşandığı sırada sanığın katılanın omuzuna dokunarak uzatma diyerek tehdit vari şekilde konuştuğu, katılanın minibüsten inmesi sonrası, sanığın da minibüsten inip katılanı yukarı gel diyerek çağırdığı, katılanın ise gitmeyerek burada konuşalım demesi ile tartışmanın başladığı ve sanığın katılana küfür edip arka cebinden çıkardığı bıçak ile katılanı sol üst kadran, karın sol yan, sol koltuk altı ve göğüs ön yüz bölgesinden hayatını tehlikeye sokacak bir duruma ve bağırsak perforasyonuna neden olacak şekilde yaraladığı, çevredekilerin araya girmesi ile eylemine son verdiği, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçununu oluşturduğu kabul edilerek buna uygun uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, katılandan sanığa yönelen herhangi bir haksız saldırı, söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/512 Esas, 2022/371 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.