YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14940 E.  ,  2024/3944 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/470 E., 2021/494 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/12 Karar

sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli kararının, sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine verilen bozma kararına direnilmesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.05.2021 tarihli ve 2019/1-659 Esas, 2019/28270 Karar sayılı ilamı ile; "sanığın fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak kasten öldürme suçuna TCK'nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığına karar verilmesi gerekirken Yerel Mahkemece sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna yardım oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın kasten öldürme suçuna müşterek fail olarak iştirak ettiğinin gözetilmemesi " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/470 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1,53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay gününden bir gün önce inceleme dışı sanık ... ve ...'ın amcalarının oğlu olan ...'in de içinde bulunduğu bir grupla birlikte Maltepe ilçesi, Yalı Mahallesinde silahla yaralandığı, sanığın ve yanında bulunan diğer şahısların bu olayı maktul ...'in yaptırdığını veya bu olaylar hakkında bilgisi olduğunu düşündükleri, bu amaçla olay günü sanık ..., inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin ... marka araçla maktulün yanına gittikleri, maktulü zorla araca bindirip ... Gözleme isimli iş yerinin önüne geldikleri, araçtan önce inceleme dışı sanık ... ve sonra ...'nin indiği, maktul, sanık ..., inceleme dışı sanıklar ... ve ...'in araçta kaldıkları, kısa bir süre sonra maktulün de araçtan inip kaçmaya başladığı, bunun üzerine inceleme dışı sanık ... ve sanık ...'ün maktulün peşinden koşmaya başladıkları, inceleme dışı sanık ...'in peşinden ateş ettiği, maktulün vücuduna isabet eden 4 mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı, kot ve skapula kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, iç organ ve büyük damar delinmesinden gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılan olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve sanığın müşterek fail olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/470 Esas, 2021/494 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.