YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14873 E.  ,  2024/4009 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/549 E., 2022/7 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkın bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığıve 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararların Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/625 Esas, 2017/645 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un

280/1-(a) maddesi uyarınca katılan lehine vekalet ücretine hükmedilerek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/10283 Esas, 2021/14146 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesinin uygulanmasında gerekçeli karar ve hükümde çelişkiye düşülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine; Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2021/549 Esas, 2022/7 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanmak suretiyle indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın meşru savunma sınırları içerisinde kalan eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak kapsamında değerlendirilemeyeceğine, sanığın suçu işlemediği sabit olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın temyiz dışı sanık ... ...'ün çalışanı olduğu, ... ... ve sanık arasında taşınmazın kiralanması ve bütünüyle bu taşınmazın tek başına kullanılması hususunda husumet oluştuğu, olay günü sanığın yanında yakın arkadaşları ile birlikte katılanın çalıştığı iş yerine gittikleri, araçlardan inen sanık ve arkadaşlarının katılan ve ... ...'ün üzerine yürüdükleri, çıkan kavgada sanık ve arkadaşlarının katılana saldırıp darp ettikleri ve bıçakla yaraladıkları, katılanda batına ve toraksa nafiz yaralanmaların meydana geldiği ve perikardial hematomun oluşup katılanın yaşamsal tehlike geçirmesine neden olan olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanık ve arkadaşlarının fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladıklarının katılan beyanı, tanık anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları, olay anına ilişkin görüntülerle ilgili düzenlenen bilirkişi raporu ve teşhis tutanaklarıyla saptandığı, meşru savunma müessesesinin uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında

orantılılık bulunması gibi kriterlerin aranacağı, somut olayda ise ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususundaki şüphenin sanık lehine yorumlanmasıyla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği bu nedenle meşru savunma koşularının oluşmadığı, taraf anlatımlarının farklılık arz ettiği ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediği olayda sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2013 tarihli, 2012/745 Esas, 2013/20 Karar sayılı ilamında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de, ikinci kez mükerrirliğe konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen ''Dolandırıcılık'' suçu olup 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşma sağlanması nedeniyle sanık hakkında davanın bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verildiği gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ancak söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekili, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2022 tarihli ve 2021/549 Esas, 2022/7 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkrasından "1. kez" ve "2. kez" ibarelerinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.