YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14859 E.  ,  2024/5045 K.
"İçtihat Metni"U Y A R L A M A
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ: 26.05.2022
EK KARAR SAYISI: 1995/50 E., 1995/206 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma
HÜKÜM : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.1995 tarihli ve 1995/50 Esas, 1995/206 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.1996 tarihli ve 1996/2148 Esas, 1996/2385 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesine karar verildiği, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının uyarlama talebi ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 1995/50 Esas, 1995/206 Karar sayılı ek kararı ile yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli, 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Kanun’un 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun’un 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,
2. 765 sayılı Türk Ceza Kanun uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, hükümlünün çağrılıp hüviyeti tespit edilerek iddianame okunup olay anlatılarak uyarlama hükümlerinin tatbiki konusunda beyanı alınıp duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 1995/50 Esas, 1995/206 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.