YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14846 E.  ,  2024/3945 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/309 E., 2021/230 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2010/410 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı

Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarihli ve 2018/3047 Esas, 2020/1950 Karar sayılı ilamı ile; "mahkemece, 18.12.2014 tarihli duruşmada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması konusunda ek savunma hakkı verildiği halde haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmasız bırakılması, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğunun bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2020/309 Esas, 2021/230 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya, eksik incelemeye ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olaydan önce 01.05.2010 günü temyiz dışı şahıslar ... ile ... arasında meydana gelen bir kavga nedeni ile taraflar arasında husumetin bulunduğu, olay günü ise bu olayın devamı olarak sabah saatlerinde içerisinde katılan ... ve sanık ...'ın da bulunduğu tarafların karşılıklı olarak tekrar kavga ettikleri, kavga sırasında sanığın katılana yakın mesafeden tabanca ile iki el ateş ederek katılanı omzundan ve karın bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike oluşturmayacak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Van Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.02.2014 tarihli rapora göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, olay esnasında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate

alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, somut olayda meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2020/309 Esas, 2021/230 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.