YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14655 E.  ,  2024/2296 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2019/110 Esas, 2019/1222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü maddesinin (e) bendi ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2020/892 Esas, 2022/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübut'a, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın eski arkadaşı olan katılanın bulunduğu otel odasına gelerek çorba içmek için dışarı çıkmayı teklif ettiği, birlikte dışarı çıktıkları sırada aralarında katılanın bir arkadaşının telefon numarasını isteyen sanığa vermemesi üzerine çıkan tartışmada sanığın katılana önce yumrukla vurarak daha sonra da kesici delici aletle katılanı yaraladığının mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, adli raporlar, yakalama üst arama tutanağı ve diğer tutanaklar dosya içinde bulunmaktadır.

3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak, İzmir Çiğli Bölge Eğitim Hastanesince tanzim olunan 12.11.2018 tarihli; "yaşamsal tehlikeye yol açmamıştır, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez niteliktedir, nazal kemik dorsumda ve sol lateralde kırık hatları, sağ orbita lateral duvarda ve sağ zigomatik arkta kırık hatları, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek niteliktedir, duyularından veya organlarından birisinin işlevinde sürekli zayıflama ya da yitirilme niteliğinde bir arızaya yol açmamıştır" ve 16.08.2019 tarihli; "sağ kulak tragus süperiorundan ağız köşesine dek uzanan kesisi sütüre edilen hastanın su an bölgede 10 cm'lik skar izi mevcut, bu iz çehrede sabit eser niteliğinde iz oluşturur, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike oluşturmaz" görüşlerini içeren adli raporlar dosya içerisinde bulunmaktadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunlukları gösterilmemiş ise de, hak yoksunluklarının kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceği nazara alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılanın olayın akabinde alınan beyanı ile uyumlu adli raporu uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2020/892 Esas, 2022/309 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.