YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14411 E.  ,  2024/2134 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/295 E., 2022/1922 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün
onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/295 Esas, 2022/1922 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/440 Karar sayılı kararına konu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını

gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında, Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/440 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararının, istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarının uygulanması suretiyle neticeten hükmolunan “1.500,00 TL” adlî para cezası ile mahkûmiyet kararına konu cezanın türü ve miktarı ile bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde belirtildiği üzere ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının; aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu, incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.