YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14308 E.  ,  2024/2956 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2940 E., 2022/1828 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2019 tarihli ve 2018/57 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/2940 Esas, 2022/1828 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, yaralama kastıyla hareket edilmediğine, taksir ve olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının ve cezanın üst sınırdan tayin olunmasının hatalı olduğuna, birden fazla ağırlaştırıcı nedenin uygulanma koşullarının oluşmadığına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağdur ile sanığın komşu olup olay tarihinde sebebi belli olmayacak şekilde aralarında çıkan tartışmanın ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmayacak şekilde karşılıklı kavgaya dönüştüğü, çıkan kavga esnasında sanığın av tüfeği ile mağdurun diz bölgesine bir kez ateş ederek hayati tehlike sebep olacak, yaşam fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırığına ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflama yol açacak şekilde yaraladığı, ardından olay yerini terk ettiği, mağdurun eşi yardımıyla hastaneye götürüldüğü anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ve mağdura ait adli muayene raporlarının içeriğine göre, karşılıklı kavga şeklinde meydana geldiği anlaşılan olayda, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, taksirle yaralama ve ya olası kast hükümlerinin yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru bir biçimde belirlendiği, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek tayin edildiği, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2021/2940 Esas, 2022/1828 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.