YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14256 E.  ,  2023/8009 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/209 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve

(son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/209 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı (aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. (birleşen) Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/13350 Esas, 2020/19091 Karar sayılı kararı ile, ek savunma hakkı verilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin (son) fıkrasının uygulanması ve Anayasa Mahkemesi'nce 5237 sayılı Kanun' un 53 üncü maddesindeki bazı bölümlerin iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/37 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırmaya, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle sübuta, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, meşrû savunma ve sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik silahla hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı, sanığın, kendisine yönelmiş bir saldırı yokken mağdur ...'e saldırması ve diğer temyiz dışı sanıkların da mağdur ...'i sanıktan kurtarmak amacıyla kavgaya dahil olmaları nedeniyle meşru savunmanın koşullarının oluşmadığının kabul edildiği, ilk haksız hareketin sanıktan gelmesi nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmadığı tespit edilmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur raporu, olay yeri inceleme raporu, kollukça tutulan tutanaklar, ... Sütçü İmam Üniversitesi Adli Tıp Polikliniğince tanzim olunan 12.08.2015 tarihli adli muayene raporu, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, sanığın savunma hakkının kısıtlandığını gösterir usuli eksiklik görülmediği, sanığın mağdur tarafından kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki

hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı anlaşıldığından meşru savunma koşullarının oluşmadığına, mağdurdan sanığa yönelik haksız bir söz veya davranış bulunmadığından haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiğinden anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/37 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.