YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14251 E.  ,  2024/2595 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/191 E., 2022/1630 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2019/501 Esas, 2021/1017 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/191 Esas, 2022/1630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdurlara karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle ; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın kardeşi olan mağdur ...'ı ve babası olan mağdur ...'i kasten bıçakla yaraladığı iddiası ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine yeter delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, 16.06.2018 tarihli adlî muayene raporları, uzmanlık raporu, tutanaklar, müzekkere cevapları, adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdur ...'in sanığın babası, mağdur ...'ın ise sanığın kardeşi olduğu, sanık ile mağdurlar arasında olay günü mağdur ...'in üzerine kayıtlı dairelerin satılması ve ücretinin paylaştırılması nedeniyle tartışma yaşandığı ve sanığın bu tartışma üzerine evden ayrıldığı, geceleyin saat: 21.00 sıralarında alkollü vaziyette mağdur ... ile aynı evde yaşamakta olan sanığın eve geri gelerek mağdurlara "Ben evleri sattırmıyorum" dedikten sonra üzerinde taşıdığı adli emanette kayıtlı bıçağı çıkartarak mağdur ...'e saldırdığı, bıçağı mağdur ...'in yüzüne doğru savurduğu ancak mağdurun Esas No : 2022/14251

kendisini geri çekmesi üzerine isabet ettiremediği, mağdurun sanığı iteklediği sırada sanığın bıçakla mağdura vurarak mağdur ...'i adli raporunda belirtilen şekilde sol el ikinci parmağından isabetle basit bir tıbbi tedavi ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, sanığın kardeşi olan mağdur ...'ın sanığın eylemlerini engellemek amacıyla araya girmesi üzerine sanığın aynı bıçağı bu kez mağdur ...'a doğru savurduğu ve mağdur ...'ı da adli raporlarında belirtilen şekilde sağ el beşinci parmağından isabetle basit bir tıbbi tedavi ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, olay yerinde bulunan ve mağdur ...'ın eşi olan tanık ...'ın olaya müdahale ederek sanık ...'ı evden dışarıya çıkarttığının anlaşılması karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemece yasal ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/191 Esas, 2022/1630 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.