YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14154 E.  ,  2024/4543 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1623 E., 2020/1584 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2016/112 Esas, 2020/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2020 tarihli ve 2020/1623 Esas, 2020/1584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle belirlenen cezanın eksik olduğuna, takdirî indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mert ailesi ile ... ailesi arasında toplulaştırma nedeniyle ortak hissedar oldukları tarla meselesinden kaynaklı husumet olduğu, olay günü ... ailesinden maktul ... ile çalışanı tanık Muhammed sulama borusu döşemekte iken Mert ailesinin Karaman İl Merkezden inceleme dışı maktul ..., oğlu sanık ..., oğlu tanık ..., karısı tanık ...'nin araç ile tarlaya geldikleri, bu sırada çalışanları Afgan uyruklu ...'ın da tarlada bulunduğu, araçtan önce inen tanık ... ile maktul ... arasında sözlü tartışma çıktığı, Mert ailesinin diğer bireylerinin de araçtan indikleri, bu sırada ... ailesinden maktul ...’in eşi katılan ... ile kızı katılan ...'nın da geldikleri, tanık Muhammed'in beyanına göre Kemal'in elinde silahı gören Hacı Mehmet'in traktörden av tüfeğini aldığı, ... ile Hacı Mehmet'in karşılıklı tehdit ve hakarette bulundukları, sanık ...'in eli arkada ağzı açık bıçağı kavgaya hazır vaziyette tuttuğunu gören Kübra'nın cep telefonu kamerası ile 34 saniye kamera kaydı yaptığı, Hacı Mehmet ve ...'in karşılıklı hakaretlerinin artması üzerine çekime son verip tartışmaya dahil olduğu, bir süre sonra tartışma sonlanıp tarafalar tarladan ayrılmakta ilen Mert ailesinden birinin "bu tarla sadece senin değil" dediği, Hacı Mehmet'in de "tarlayı alsın anasının a… soksun” dediği, Hacı Mehmet'in arkasını dönecekken Kemal'in Hacı Mehmet'e tabanca ile bir el ateş ettiği, Hacı Mehmet'in de Kemal'e av tüfeği ile üç el ateş ettiği, Kübra'nın Kemal'in üstüne atlayıp tabancayı aldığı, Kemal ile aynı yerde bulunan sanık ...'in Kübra'nın karın bölgesine tekme vurarak tabancayı alarak Hacı Mehmet'e üç el ateş ettiği, Hacı Mehmet'in otopsi raporunda; batın, bel bölgesi ve sol uylukta olmak üzere üç adet ateşli silah mermi çekirdeği bulunduğu belirlenerek kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kosta ve vertebra kırığı, medula spinalis harabiyeti, büyük damar ve iç organ yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, atışın uzak atış mesafesinden yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktul ile maktul tarafından av tüfeği ile vurulan sanığın babası Kemal'e ait otopsi raporları, olay yeri inceleme raporu, bilirkişi raporları ve sanığın kendisinin maktule ateş etmediğine ilişkin savunması ile diğer beyanlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın babasının maktule tabanca ile en az bir el ateş ettiği, maktulün ise sanığın babasına av tüfeği ile ateş ettiği, maktulün tabanca atışı ile yaralanmasının ardından sanığın ele geçirdiği babasının tabancası ile yaralı olan maktule ateş ettiği, sanık ile olay anında orada bulunan sanığın babası dışındaki diğer yakınlarında saçma isabeti olmadığı gibi maktulün anılan kişileri de hedef aldığına ilişkin beyan bulunmadığı tespit edilmekle, meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, ani gelişen olayda tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturan söz ve eylemin niteliği ile ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2020 tarihli ve 2020/1623 Esas, 2020/1584 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.