YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13907 E.  ,  2024/2046 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2157 E., 2022/2075 K.
SUÇA SÜRÜKLENEN
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 12.11.2021 tarihli ve 2021/251 Esas, 2021/851 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan , meşru savunma nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/2157 Esas, 2022/2075 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan,5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafinin temyiz istemleri, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suça sürüklenen çocuğun ve tanık ... birbiriyle uyumlu beyanları ile katılanın suça sürüklenen çocuğun cebinden zorla para aldığı, sigara istediği ve bana alkol alacaksınız dediği, elini beline atarak çıkardığı bıçağı salladığı suça sürüklenen çocuğun kolundan yaralanmasına rağmen bu hususta rapor almadığı, katılandan korkması nedeni ile iteklemesi üzerine katılanın yere düştüğü anlaşılan olayda, katılanın beyanını destekler başkaca delil bulunmaması nedeni ile suça sürüklenen çocuğun kendisine karşı gerçekleşen haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı bir biçimde def etme zorunluluğu ile atılı suçu işlediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında meşru savunma koşullarının oluştuğu kabul edilerek beraatine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı, olay yeri inceleme raporu, Kırşehir Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 10.09.2020 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, suça sürüklenen çocuğun adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Suça sürüklenen çocuk ve katılanın aynı mahallede oturmaları nedeni ile birbirlerini tanıdıkları, olay günü katılanın arkadaşı tanık Ahmet ile futbol sahası tribününde saat 20:30 sıralarında oturdukları sırada katılanın yanlarına geldiği, aralarında bilinmeyen bir nedenden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve

suça sürüklenen çocuğun şişe ile katılana vurarak yaraladığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemece, katılan hakkında yağma suçundan verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunması ve suça sürüklenen çocuğun iddiasına ilişkin herhangi bir başvurusunun bulunmaması nedeni ile suça sürüklenen çocuğun beyanına itibar edilmeyerek hakkında meşru savunma koşullarının oluşmadığına ve atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe itibar edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayın özelliklerine göre meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/2157 Esas, 2022/2075 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.