YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13901 E.  ,  2024/4619 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/130 E., 2021/1266 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/371 Esas, 2019/453 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2020/130 Esas, 2021/1266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 . maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2.cümle, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri, ceza miktarına, haksız tahrik ile takdiri indirim maddelerinin uygulanmaması gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suç işleme kastı olmadığına, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine, meşru savunma ve sınırının aşılması şartlarının gerçekleştiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın, 15 yaşında bulunan maktulün annesi olduğu, maktulün küçük yaşta uyuşturucu bağımlısı olduğu, ailenin maktulü bu bağımlılıktan kurtarmak istediği, bu amaçla arkadaş çevresinden uzaklaştırmak için ikametgahını değiştirdiği, ilk ikametgahlarından oldukça uzağa taşındıkları, maktulün tedavi amaçlı hastaneye de yatırıldığı, ancak ailenin bu çabalarından sonuç alamadığı, maktulün kötü alışkanlıklarını devam ettirdiği, bu durumun aile içinde hoşnutsuzluk ve huzursuzluk yarattığı, maktulün evden sık sık uzaklaşarak bu arkadaş çevresiyle birlikte olduğu ve uyuşturucu kullanmaya devam ettiği, kendisine yardımcı olmaya çalışan ailesine şiddet eğilimleri gösterdiği, aile bireylerine ve sanığa küfür ve tehditlerde bulunduğu, yine olaydan önce müşterek konutu yakmaya çalıştığı, olay günü maktul evden dışarıya çıkmak istediğinde annesi olan sanığın izin vermediği, maktulün ısrarcı olduğu, çıkan sözlü tartışmada sanığın maktule engel olmak için mutfaktan aldığı bıçağı maktulü yaralama kastıyla savurduğu, maktulün karnından aldığı bir adet kesici delici alet yaralanmasına bağlı olarak hayatını kaybettiği, sanığın ise olayın pişmanlığı ile balkondan atladığı ve felç kaldığı anlaşılan olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve mağdur ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi

ve maktuldeki bıçak yarasının bir tane olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2020/130 Esas, 2021/1266 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.