YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13796 E.  ,  2024/2375 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; mağdur ...'a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları yönünden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet hükümleri verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden, mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 Tarihli ve 2017/446 Esas, 2018/392 Karar Sayılı Kararıyla
Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama, mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 Tarihli ve 2019/31 Esas, 2021/2465 Karar Sayılı Kararıyla
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında,
1. Mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; mağdurların ve tanıkların eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğini beyan etmeleri ve HTS kayıtlarına göre sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, tanık beyanına itibar edilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ile mağdur ... arasında husumet bulunduğu, sanığın olay günü mağdur ...'ın bulunduğu mağdur ...'ın evine geldiği, sanık ile mağdur ... arasında çıkan tartışmada sanığın mağdur ...'a doğru 3-4 defa ateş ettiği, akabinde balkona doğru kaçan mağdur ...'a da birkaç el

ateş ederek olay yerinden kaçtığı, mağdur ...'ın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, mağdur ...'ın isabet almadığı olayda sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama, mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, mağdur ...'a karşı eyleminde kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturması ihtimaline binaen üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği ancak; yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.06.2017 tarihli adli muayene raporu, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdurların olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan birbirini tamamlar mahiyetteki ve olay yerinde bulunan deliller ile uyum gösteren beyanları, yine bu beyanları doğrular tarzdaki tanık Melih D.'nin beyanı ile sanığı kesin ve net olarak teşhis etmesi, mağdurların kendilerine ateş eden kişinin isminin de ... olduğunu, sanık ile isim benzerliği bulunduğu yönündeki hayatın olağan akışına aykırı beyanları, mağdurların diğer ...'nın açık kimlik bilgileri ve adresi konusunda bilgi sahibi olmadıkları yönündeki ifadelerinin makul kabul edilemeyeceği, mağdurların beyanlarında geçen asıl ...'nın varlığını kanıtlayamadıkları, hayali bir kişiden bahsettikleri de dikkate alındığında sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya çalışan mağdurların soyut nitelikteki beyanlarına itibar edilemeyeceği, tanık Melih D.'nin istinaf yargılamasında alınan beyanında, olay sırasında aynı evde bulunduğunu, mağdur ... ile tartışan kişinin bu davada yargılanan sanık ... olduğunu bildirdiği de dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği kanısına varılarak sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurların olayın ardından alınan beyanları ile tanık Melih D.'nin soruşturma aşamasındaki anlatımı ve teşhisi ile istinaf yargılaması sırasında "Tanıdığım ... budur, eve gelen kendisidir" şeklindeki anlatımıyla saptandığı, tanık Melih D.'nin soruşturma aşamasında beyanı alındığı sırada uyuşturucu madde etkisinde olduğuna ilişkin tutanağa ve dosyaya yansıyan herhangi bir tespitin bulunmadığı ve iddianın soyut iddiadan ibaret olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2019/31 Esas, 2021/2465 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.