YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13739 E.  ,  2024/4107 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2273 E., 2021/1129 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında şikayetçilere yönelik eylemler sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verildiği gözetilerek şikayetçilerin aracına tüfekle ateş edilmesi eylemi hakkında mahallinde zamanaşımı süresi içinde suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/303 Esas, 2018/392 Karar sayılı kararı ile;
A.Sanık ... hakkında;
a.Şikayetçi ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı,
b.Şikayetçi ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı,

B.Sanık ... hakkında;
a.Şikayetçi ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı,
b.Şikayetçi ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-j, 35/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2019/2273 Esas, 2021/1129 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan kurum vekili ve sanık ... müdafinin istinaf başvuruları üzerine;
A.Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,
B.Sanık ... hakkında şikayetçi ...'yü nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve şikayetçi ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan kurum vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık ... hakkında her iki şikayetçiye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; her iki sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü olan 04.09.2016 günü saat 21:30 sıralarında (inceleme dışı) mağdur ...'ın kullandığı ... plaka sayılı araç içerisinde şikayetçiler ... ve ... bulunduğu halde Mersin-Tarsus yolunun Hal Kavşağı kısmına geldiklerinde kavşakta bulunan gri renkli bir araçtan şikayetçilerin bulunduğu araca tüfekle ateş edildiği, şikayetçilerin isabet almadığı, ancak şikayetçilerin bulunduğu aracın kaporta kısımlarına ve sol arka kapı camı fitiline saçma tanelerinin isabet ettiği, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde şikayetçi ...'ye karşı kan gütme saikiyle kasten öldürmeye teşebbüs ve şikayetçi ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonucunda sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2019/2273 Esas, 2021/1129 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.