YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13720 E.  ,  2024/4434 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/57 E., 2021/141 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli, 2021/57 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.01.2021 tarihli 2020/4408 Esas, 2021/316 Karar Sayılı,
''eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve doğrudan kast ile hareket ettiği anlaşılan sanık hakkında yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması'' nedenini içeren bozma ilamına uyularak; sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 29/1, 62/1, 53, 63. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri; eksik incelemeye, yetersiz ve çelişkili gerekçeye, suç vasfının ve delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun olası kastla işlendiğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü sanık ... ile ... arasında trafikte yaşanan tartışmanın ardından ...’in yanında yer alan maktulün de içinde bulunduğu grubun sanık ...’in iş yerinin bulunduğu hale geldikleri, gelir gelmez ...’in 4 el havaya ateş ettiği, sanık ...’in yanındaki kişilerin kaçışması sonucunda maktul ve arkadaşlarının ...’e saldırdıkları, tanık ...’ün araya girmesiyle maktul ve arkadaşlarının ...’in yanından uzaklaştıkları, ...’in aracına giderek ele geçirilemeyen silahı aldığı ve kendisine saldıran gruba doğru 3 el ateş ettiği, bu ateş sonucunda maktulün isabet alarak otopsi bulgularına göre ateşli silah yaralanmasına bağlı iç organ harabiyeti nedeniyle öldüğü, arkadaşı olan mağdur ...’nun yaralandığı anlaşılan olayda;

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle indirim yapılırken, 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulama maddesinin halen yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/4. maddesinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve bozma öncesi yargılamada da yer verilen Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli, 2012/9 Esas, 2012/404 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün, tekerrüre esas olmasına karşın sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli, 2021/57 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararın 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün mahsus bölümünün dördüncü paragrafında yer alan ''5271 sayılı Kanun'un 307-son maddesi'' ibaresinin ''1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi'' ibaresi ile ''8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin, ''8 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ibaresi ile değiştirilmesine, altıncı paragrafından sonra gelecek şekilde ''sanığın adli sicil kaydında yer alan Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.12.2011 tarihli, 2012/9 Esas, 2012/404 Karar sayılı ilamıyla verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından tekerrüre esas sabıkası nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesine, sonraki kısımların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.