YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13703 E.  ,  2024/3976 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/688 E., 2021/910 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2017/200 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/688 Esas, 2021/910 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin yaralama olduğundan bahisle vasfa, meşru müdafaa ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağdur ile sanığın kız kardeşinin evli olduğu, olay tarihinden önce mağdur ile eşi arasında tartışma geçtiği ve mağdurun eşini alarak babasının evine bıraktığı, bu nedenle sanık ile eniştesi olan mağdur arasında husumet bulunduğu, sanık ve mağdurun olay tarihinde bu nedenle telefonda tartıştıkları, sanık ve mağdurun tartışma sonrasında olay yerinde buluşmaya karar verdikleri, sanığın olay yerine pompalı olarak tabir edilen otomatik tabancayı alarak gittiği, mağdurun da olay yerine kurusıkıdan çevirme tabanca ile gittiği, olay yerinde uzak mesafeden sanığın mağdura doğru hedef gözeterek ateş etmeye başladığı, mağdurun bu sebeple, hayati tehlike geçirmeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (2). derece etkileyecek şekilde yaralandığı, mağdurun yaralanması üzerine sanıktan yardım istemesine karşın sanığın mağdura yardım etmediği, mağdurun kendi imkanları ile arabasına binerek biraz ilerlediği ve yardım istediği, tanıklar tarafından mağdurun hastaneye götürüldüğü anlaşılan olayda;

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, tanığın mahkeme aşamasında alınan beyanında mağdurun yardım talebini duyması üzerine kendisinin hastaneye götürdüğünü belirtmesi karşısında gönüllü vazgeçme hükümlerinin şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/688 Esas, 2021/910 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz

sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.