YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13665 E.  ,  2024/2633 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz
dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 Tarihli ve 2019/1404 Esas, 2022/5 Karar Sayılı Kararıyla
Sanıklar hakkında vefat eden mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının ertelenmesine, bir yıl süre denetim süresine tabi tutulmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 Tarihli ve 2022/848 Esas, 2022/1421 Karar Sayılı Kararıyla
Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,
1. Sanık ... hakkında vefat eden mağdura karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
2. Sanıklar ... ve ... hakkında vefat eden mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 6.740, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanık ...’nin diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin tanık anlatımları ve bilirkişi raporundan anlaşıldığından mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanıklar ile vefat eden mağdurun kardeş oldukları, olay tarihinde aralarında miras meselesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları kabul edilmiş ve tüm sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Sanıkların savunması, mağdur ve katılanların beyanları, tanık anlatımları, Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 16.03.2021 tarihli adli muayene raporu, olay anına ilişkin görüntü içeren CD'ler, görüntü çözümlemesine ilişkin bilirkişi raporları, CD izleme tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Vefat eden mağdur ile kardeşleri olan sanıklar arasında miras mallarından kaynaklı anlaşmazlık bulunduğu, olay gününden evvel sanık ... aracılığıyla uzlaşma çabalarının olduğu, bu uzlaşma girişimleri üzerine uzlaşıldığı düşünülen hususlarda adi yazılı sözleşme yapmak üzere sanıkların hep birlikte arabayla mağdurun oturduğu yere geldikleri, sanıkların olay yerinde arabadan inip imzalanması düşünülen yazılı belgeyi düzenlemeye çalıştıkları, daha sonra olay yerine gelen mağdura hazırladıkları belgeyi imzalamasını teklif ettikleri, bu nedenle sanıklar ile mağdur arasında bir tartışma başladığı, belgeyi imzalamaktan imtina eden mağdurun sanıklara tepki gösterdiği, çıkan tartışma sırasında onlara hakaret ve tehditte bulunup, sanık ...'e vurmaya çalıştığı, bunun üzerine sanıklar Selahattin ile Hüdaverdi'nin mağdurun üzerine yürüyüp onu darp etmeye başladıkları, bu arada sanık ...'nin Hüdaverdi ile Selahattin'in önüne geçip mağduru darp etmelerini önlemeye ve kavgayı aralamaya çalıştığı, ancak bu çabaya rağmen sanıklar Selahattin ve Hüdaverdi'nin eylemlerine bağlı olarak mağdurun yere düştüğü, daha sonra yatışan sanıkların olay yerinden ayrıldıkları kabul edilmiş ve sanık ...'nin suçlamayı reddeden beyanı, izlenen görüntü kayıtları ve alınan bilirkişi raporunda da olay sırasında sanık ...'nin eylemi önlemeye yönelik çabalarının bulunduğunun anlaşılması, doğrudan doğruya mağdura yönelik bir eyleminin tespit edilmemesi karşısında, yüklenen suçu işlediği hususunda her türlü kuşkudan uzak yasal ve yeterli delil bulunmayan sanık ...'nin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Vefat eden mağdur ...'nın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında her üç sanığın da kendisini darp ettiğini beyan ettiği olayda, görgü tanığı konumundaki katılan ..., tanıklar ..., ..., ... ile ...'nin anlatımları ve tanık anlatımlarını doğrular mahiyetteki 12.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda "...bir erkek şahsın yere düştüğü ve diğer üç şahsın yere düşen şahsa tekme ve yumruklarla darp ettiklerinin görüldüğü" tespitine neden itibar edilmediği kararda açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile sanık ...'nin beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Sanık ... ve ... Hakkında Vefat Eden Mağdura Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekili ile sanıkların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Vefat Eden Mağdura Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/848 Esas, 2022/1421 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.