YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13623 E.  ,  2024/2051 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/507 E., 2022/798 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, nitelikli tehdit
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Katılan sanıklar ... ve ... müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik tehdit, katılan sanık ...'e yönelik nitelikli tehdit, sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararına yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/32 Esas, 2018/102 Karar sayılı kararı ile,
a. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl 13'er ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik tehdit, katılan sanık ...'e yönelik nitelikli tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,
c. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,
karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2019/507 Esas, 2022/798 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar ... ve ... müdafinin istinaf başvurularının; sanıklar Yaşar ve Bayram'a ilişkin beraat hükümleri yönünden esastan reddine, katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden ise kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılması ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3'şer yıl 1'er ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıkların kazanılmış hakkı gözetilerek cezalarının 2 yıl 13 ay 15'er gün hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemi, usule, gerekçesizliğe, haksız tahrik ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanıklar Bayram ve Yaşar'ın suçlarının ise sübuta erdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan ...'ın ... İlçesi, ... köyü muhtarı olduğu, suç tarihinde aynı köyden olan Yaşar'a ait bir kısım orman emvalini kendisine ait traktör ile ormandan köye doğru getirirken sanık ... ile karşılaştıkları, sanığın kendisine hitaben "sen köy muhtarısın, ayrımcılık yapıyorsun, Yaşar

Taş'a ait orman emvalini traktör ile getiriyorsun, bize ise bu konuda herhangi bir hak tanımıyorsun, kaçak emvali götürüyorsun, nakliye ücreti aldın mı" şeklinde serzenişte bulunduğu ve bu nedenle başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ... ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları, katılanın elindeki silahtan sayılan alet ile sanık ...'a vurduğu, kavgayı gören sanık ...'ın oğlu sanık ...'in de olay yerine geldiği, kavgaya karıştığı, babasına vurması sebebiyle katılana önce yumrukla, sonra da eline geçirdiği odun parçasıyla vurduğu böylece sanıklar ... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde katılana vurarak yaraladıkları ve eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna göre uygulamalar yapıldığı, ilk haksız hareketin kimden geldiği kesin olarak belirlenemediğinden sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı tespit edilmiştir.
2. Katılan sanık savunmaları, tanık anlatımları, ... Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 08.02.2017 tarihli, Çorum Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.02.2018 tarihli adli muayene raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak mağdurun yüzünde sabit iz oluşmasına rağmen uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması ile sonuç itibariyle belirlenen cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine, "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak belirlenmesi yönünden değerlendirme yapılarak yeniden hükümler kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Tehdit, Katılan Sanık ...'e Yönelik Nitelikli Tehdit, Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmiştir.

B. Katılan Sanıklar ... ve ... Müdafinin Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek

belirlendiği, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, katılan sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Yönelik Tehdit, Katılan Sanık ...'e Yönelik Nitelikli Tehdit, Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanıklar ... ve ... Müdafinin Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2019/507 Esas, 2022/798 Karar sayılı kararında katılan sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.