YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13549 E.  ,  2024/2047 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2612 E., 2022/1923 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2017/314 Esas, 2021/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/2612 Esas, 2022/1923 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme "5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, usule, gerekçesizliğe, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarının fazla tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan ...'in işlettiği demirci dükkanının mülk sahibinin sanık ... olduğu, kira ödemesi konusundan kaynaklı olarak taraflar arasında husumet olduğu, olay günü sanığın elinde tüfekle katılanın iş yerine geldiği ve "kirayı ödemiyorsun dükkanımı boşalt, aksi durumda iş silaha dayanacak" dediği ve elindeki tüfeği katılana gösterdiği, taraflar arasındaki tartışmanın devam ettiği ve sanığın katılanın sol bacağına doğru bir el ateş ettiği, tüfek kırma olduğu için tek fişek alabildiği, sanığın tekrar fişek koymaya çalışırken katılanın tüfeğin ucundan tuttuğu, yerde duran demiri alarak sanığa vurduğu, sanık ...'ın da belindeki bıçağı çıkararak ... sağ frontalden bıçakladığı, tanık ... olay yerine geldiği ve ambulans çağırması üzerine tarafların hastaneye kaldırıldığı anlaşılan olayda, sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, olay yeri inceleme raporu, İstanbul 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 22.03.2021 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak kasten yaralama suçundan kurulan hükme "5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenerek düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddianamede sevk maddesi olarak gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddelerinin (a) ve (c) bentlerinin esas hakkındaki mütalaada gösterilip sanık müdafinin bu hususta savunmasının alındığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani

kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı bu nedenle tahrik indirimine yer olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/2612 Esas, 2022/1923 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.