YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13398 E.  ,  2024/3898 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 30.05.2022
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, mahkûmiyet, temyiz istemlerinin reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red- temyiz istemlerinin esastan reddi hükümlerin onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.05.2022 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;
Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama ve sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik (2. olay sebebiyle) neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz

edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/153 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararı ile,
1. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, (sanık ... hakkında ikinci kez)

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama (2. olay sebebiyle) suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62/1, 53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2021/1620 Esas, 2022/979 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar Özgür ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

1. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, (sanık ... hakkında ikinci kez)

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama (2. olay sebebiyle) suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62/1, 53/1, 58/6,7. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay 25 gün hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gereği 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, toplanan delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığına, meşru savunmanın şartlarının oluştuğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; katılan ...'ya yönelik 2. olayda sanığın sorumluluğunun bulunmadığına, katılan ...'a yönelik eylemde iştirak iradesinin mevcut olmadığına,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay tarihininde sanık ...'in müşteri olarak geldiği iş yerinde katılan ... ile arasında satın alınmak istenen ayakkabının fiyatı konusunda tartışma çıktığı, fiyatta anlaşamadıkları, sanık ...'in katılan ...'a saldırdığı sırada iş yerine gelen ...'ın babası Yavuz'un olaya müdahale etmesi üzerine sanık ...'e vurduğu ve sanık ...'in yere düştüğü, daha sonra da ayağa kalkarak sanık ...'in katılan Yavuz ve ...'a hitaben tehdit ve hakaret içerikli sözler sarf ederek dükkanı terk ettiği, bu terk etme sırasında başında bulunan şapkanın da katılanların dükkanında düştüğünü iddia ettiği, aradan yaklaşık 1 saat geçtikten sonra sanık ...'in arkadaşı olan sanık ... ve yanlarına bir kaç arkadaşını daha alarak katılanlara ait aynı iş yerine geldikleri ve yine şapkayı alma bahanesiyle bu kez dükkanda bulunduğu anlaşılan katılanlar ... ve ... ile aynı şekilde tartışmaya başladıkları ve bu tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine her iki sanık ... ve ...'in aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılanlar ... ve ...'a tekme tokat vurdukları, ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde, ...'nun ise hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve aynı zamanda dükkandaki bazı eşyaların zarar gördüğü, yaşanan olaylar sebebiyle katılanlar ... ve ...'nun polis karakoluna müracaatta bulunduktan sonra tekrar iş yerine geri geldikleri, ikinci olaydan belli bir süre geçtikten sonra yine aynı tarihte ve akşam üzeri, bu kez sanıklar ... ve ...'un aynı fikir ve eylem birliği içerisinde yeniden ...'in şapkasını iş yerinden almak bahanesiyle aynı iş yerinin önüne geldikleri, katılanlar ... ile ... ile birlikte bunların akrabası olduğu anlaşılan katılan ...'ün iş yerinde bulundukları, üçüncü kez de yine taraflar arasında tartışmanın ve kavganın başladığı, bu kavga sırasında sanık ...'in sopa ile katılanların savunma gücünü zayıflattığı, sanık ...'ün ise ruhsatsız tabanca ile katılanlar Barış ve ...'nun bacaklarına doğru ayrı ayrı ateş etmek suretiyle ...'ü hayati tehlike geçirecek, ...'i ise hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (5.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve bilahare de her iki sanığın olay yerinden kaçtıkları anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ...'nun ikinci olayda sanık ... tarafından yaralanmasına ilişkin aldırılan adli tıp raporuna istinaden Bölge Adliye mahkemesince kurulan hükmün yerinde olduğu, ilk haksız eylemin, katılanların bulunduğu iş yerine tabanca ve sopayla ile gelip katılanlara saldırıda bulunan sanıklardan geldiği, meşru savunmanın yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, ilk kavganın katılanlar ile sanık ... arasında gerçekleştiği, sanık ...'in olayları başlatan kişi konumunda bulunduğu, ...'in sopayla ve arkadaşı olan sanık ...'ün tabanca ile olay yerine birlikte gittikleri, sanık ...'in elinde sopa ile katılanların savunma gücünü zayıflattığı, sanık ...'ün de tabanca ile ateş etmek suretiyle katılanları yaraladığı, sanıkların eylemleri birlikte ve iştirak iradesi içerisinde gerçekleştirdiklerine ilişkin Mahkemenin
kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/1620 Esas, 2022/979 Karar sayılı ek kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “..ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/1620 Esas, 2022/979 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama ve sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik (2. olay sebebiyle) neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2021/1620 Esas, 2022/979 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.05.2024 tarihinde karar verildi.