YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13138 E.  ,  2024/4816 K.
"İçtihat Metni"
D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2427 E., 2022/694 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün
onanması... vekilinin temyiz istemi yönünden;
...'un katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden suçtan zarar gören sıfatının ve davaya katılma hakkının bulunmadığı anlaşılmakla vekilinin anılan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında ...ye karşı kasten yaralama suçu yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin kararına konu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2020/185 Esas, 2021/345 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/2427 Esas, 2022/694 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile katılan sanık Muhahmmet Ali hakkında ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Muhammet Ali hakkında teşebbüs nedeniyle belirlenen cezanın az olduğuna, takdirî indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ...nin eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, öldürme kastının bulunmadığına, teşebbüs nedeniyle belirlenen cezanın fazla olduğuna, haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü katılan sanık ...'nin yakını olan İsmail Hakkı'nın alkollü olarak eve giderken olayın olduğu yerdeki tekel büfesine geldiği, cadde üzerinde katılan sanık ... ve akrabaları ile sohbet etiği sırada ...'ın akrabalarından Mustafa'ya sebepsiz yere kafa attığı, bu şekilde İsmail Hakkı ile ... ve yakınları arasında karşılıklı kavga olduğu, İsmail Hakkı'nın yakınlarına haber verdiği,

Muhammet Ali ve yakınlarının olay yerine geldiği, kamera kayıtlarına göre ...nin gelir gelmez ...'a saldırarak bıçakla çok sayıda darbe vurduğu, ...'ın karın bölgesinden bir ve her iki bacak arka bölgelerinden dört yerinden bıçakla yaralandığı, adlî muayene raporuna göre ...'ın ince barsak ve mezo yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, çevredekilerin ve polisin müdahalesi ile ...nin eylemine devam edemediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmanın niteliği, engel halin varlığı, eylemin sona eriş şekli dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmanın uygulanması için saldırı teşkil eden ilk hareketin sanıktan kaynaklanmaması, saldırı ile savunma arasında orantılılık bulunması gerektiği somut olayda ise sanığın gelir gelmez katılana saldırdığı, İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... lehine meşru savunma hükmünün uygulandığı anlaşılmakla sanık yönünden meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı gözetildiğinde lehine erteleme ve seçenek tedbirlere çevirme hükümlerinin uygulanmasında kanunî imkansızlık bulunduğu anlaşıldığından, katılan sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Katılan sanık ... hakkında ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden ...'ın kardeşi olduğu anlaşılan Muafak'ın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından Muafak vekilinin temyiz isteminin, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan ...'ye Karşı Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadıklarına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/2427 Esas, 2022/694 Karar sayılı kararında katılan sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.