YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13125 E.  ,  2024/2841 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararları, temyiz
isteminin reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz istemlerinin reddi ile ek kararın onanması, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkındaki eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.06.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

Sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz

edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/867 Esas, 2021/1750 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 53/1 maddeleri uyarınca ve kazanılmış hakları korunarak 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-c maddeleri uyarınca (Hüküm fıkrasının (I-A-5.), (II-A-5.) ve (III-A-5.) bentlerinin "Aleyhe hüküm verme yasağı nedeniyle ceza miktarı bakımından kazanılmış hak oluştuğunun tespitine; CMK'nın 283. maddesi uyarınca sanık hakkında tayin edilen cezanın 6 yıl hapis cezası olarak infazına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle) düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar müdafilerinin sanıklar hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlemediğine, aksi kanaatte sadece sanığın eziyet suçundan cezalandırılması gerektiğine, ayrıca neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanık aleyhine bozma yasağının ihlal edildiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın sadece eziyet suçundan cezalandırılması gerektiğine, ayrıca neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın kendi içerisinde çelişkili olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, diğer sanıkların eylemine ne şekilde iştirak ettiğinin açıklanmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne ve sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sadece eziyet suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, diğer suçlardan ayrı ayrı ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın

atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına ve kazanılmış hakkı gözetilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
Sanıklar Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanıklar Kürşat Zafer, Osman ve Sercan'ın hükümlü olarak bulundukları Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu D-2 nolu koğuşa, mağdurun idarece 2016 yılının Haziran ayı başlarında tanık ... ile birlikte getirildiği, mağdurun koğuşta kalmaya başladığı ilk andan itibaren sanıkların psikolojik baskılarına maruz kaldığı, koğuşta oluşturdukları düzenlerini korumaya ve bu yolda mağdur ile tanığın rızalarını elde etmeye çalıştıkları anlaşılan sanıkların koğuştaki tüm işleri mağdur ile tanığa yaptırdıkları, tanığın mevcut işleyişi kabul ettiği ve ancak mağdurun durumu telefon görüşmelerinde duyurmaya çalıştığı, sanıkların ise mağdurun uğraşını öğrenmeleri üzerine psikolojik baskılarını maddi ve manevi zor kullanmaya dönüştürdükleri, yaklaşık 1,5 ay boyunca her üç sanığın iştirak iradesiyle farklı şekillerde ve zaman zaman silahtan sayılan aletler (şiş, musluk bataryası) kullanıp, mağduru kendi yatağına da bağlamak suretiyle darp ettikleri, sinkaflı küfürler ederek aşağıladıkları, ölümle tehdit ettikleri, sanıkların eylemi neticesinde mağdurun hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına ve sağ gözde yumuşak doku lezyonu, travmatik midriyazis ve travmatik katarakta neden olan yaralanmasına bağlı gelişen sağ lens ekstraksyonu ve yapay göz içi lens yerleştirilmesi nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulması suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, sanıkların mağdura yönelik sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde süreklilik arz eden eylemlerinin eziyet suçuna uyduğu, ancak sanıkların 13.07.2016 gecesinde gerçekleştirdikleri anlaşılan silahtan sayılan musluk bataryası ile mağdurun sağ gözüne vurma eylemleri neticesinde eziyet suçunun unsurlarından olan basit yaralamanın ötesinde 5237 sayılı Kanun'un 87/2-b maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmanın oluştuğu, bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılması gerektiğinden sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasında isabetsizlik görülmediği ve sanıkların kazanılmış

haklarının ihlal edilmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Sanıklar hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 Tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar Sayılı Ek Kararına Karşı Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/979 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.