YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/13015 E.  ,  2024/2383 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve bu suça azmettirme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2020/650 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı

Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ile son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ile son cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/602 Esas, 2022/1170 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile;
a. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba,

b. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, sanık lehine takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçenin yetersiz olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur ile sanık ... arasında olay öncesinde içeriği dosyaya yansıtılmayan bir anlaşmazlık bulunduğu, olay günü mağdurun evinde bulunduğu sırada sanık ...'ın küçük oğlunun mağdurun evine gelip sanık ...'in kendisini çağırdığını söylediği, yarım saat kadar sonra da sanık ...'in yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen üç kişi ile mağdurun evinin önüne geldiği, mağduru araca bindirip tenha bir yere götürdükleri, sonrasında araçtan inen mağdura sanık ...'in "senin bu kaç olduğu Sinan'a yanlışın" diyip yanında bulunan diğer üç kişiyle birlikte mağduru demir ve sopa ile vurmak suretiyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladıkları, akabinde araca binerek olay yerinden uzaklaştıkları olayda; sanık ...'in fiili bizzat işlediği, sanık ...'ın ise aralarında anlaşmazlık bulunan mağduru yaralaması için sanık ...'i azmettirdiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, mağdur hakkında Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.05.2020 tarihli rapor, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ... ile mağdurun aynı mahallede ikamet ettikleri, sanık ...'ın gayri meşru işler yaptığı, mağduru da bu işlerinde kullanmak istediği, mağdurun bu durumu kabul etmemesi nedeniyle sanık ...'ın azmettirmesi ile yeğeni olan diğer sanık ...'i olay günü tanımadığı mağduru sanık ...'ın küçük oğlu vasıtası ile evinden çağırttırarak kimlik bilgileri bilinmeyen üç kişi ile birlikte konuşma bahanesi ile araca bindirip Beşikkaya Mahallesi Rıza Çöllüoğlu Erkek Kuran Kursu binasının arka kısmına götürdükleri, burada mağduru araçtan indirdikleri, sanık ...'in mağdura "senin bu kaç olduğu Sinan'a yanlışın" dediği, yanında bulunan diğer üç kişiyle birlikte mağduru tekme ve yumrukla vurarak darp ettikleri, mağdurun olay neticesinde hayati tehlike geçirecek ve organlardan birinin sürekli işlevini yitirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Bölge Adliye Mahkemesinin sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olduğuna dair tespiti hatalı ise de aleyhe istinaf istemi bulunmaması nedeniyle infaz açısından kazanılmış hakkı gözetilerek uygulama yapılması nedeniyle bu husus sonucu etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından

gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporun yeterli olduğu, eylemlerine uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek isabetli olarak teşdiden belirlendiği ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... lehine uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/602 Esas, 2022/1170 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.