YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12935 E.  ,  2024/2571 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/295 E., 2022/904 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, (sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde vasfa yönelik aleyhe temyiz istemi bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyize tabi olduğu, temyiz isteminin reddine dair 07.04.2022 tarihli ek kararın hukuka aykırı olduğu) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli ve 2019/192 Esas, 2020/265 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık hakkında ...’ya yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/295 Esas, 2022/904 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık hakkında ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,
b. Sanık hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/295 Esas, 2022/904 Karar sayılı ek kararı ile;
Sanık hakkında ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirtilerek, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle: sanık ... hakkında ...'a yönelik eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulü gerektiğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanık lehine meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Tarafların komşu olup haklarında çıkan dedikodularla ilgili anlaşmazlık içinde bulundukları, olay günü sanık ...'in katılan ...'a "eve geliyorum, ya telefonu aç, ya kapıyı aç" şeklinde mesaj gönderdiği, ...'ın korkup tüfekle dışarı çıktığı, ...'ın peşinden annesi ... ile babası ...'nın gittiği, sanık ... ve kardeşi ... ile köy içinde karşılaştıkları, sanık ... de de tabanca bulunduğu, ...'ın tüfeği kullanmasına annesi ve babasının engel olmaya çalıştığı, bu sırada tüfeğin bir el rastgele ateşlendiği, yaralanan olmadığı, tüfeği bu sırada ...'in eline aldığı, İbrahim'in de üzerinde bulunan tabanca ile katılanlar ... ve ...'ya ateş ettiği, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, ...'nın kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, eylemlerin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabulü ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
a. Sanık hakkında ...’a yönelik kasten yaralama suçundan; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

b. Sanık hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği, yeniden hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı meşru savunma ve sınırın aşılması, koşullarının oluşmadığı, haksız tahrike ilişkin uygulamalarda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; komşu olan taraflar arasında ikamet ettikleri Kızılhisar köyünde çıkan dedikodular nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, 2 yıldır husumetli olduklarını beyan ettikleri, olay günü sanık ...'in katılan ...'a mesaj atarak "eve geliyorum, ya kapıyı aç, ya telefonu aç" yazdığı, katılan ...'ın bu duruma sinirlenerek evden aldığı av tüfeği ile dışarı çıktığı, köy içinde sanık

İbrahim ve ...'in de araba ile olay yerinin yakınından geçmekte olduğu, karşılaştıklarında aralarında tartışma çıktığı, katılan ...'ın elinden annesi ...'ın tüfeği aldığı, bu tüfeği sanığın kardeşi ...'in eline geçirerek ... ve ...'ya dipçikle vurduğu, ...'nın da sopa ile ...'e vurduğu, karşılıklı yaralama meydana geldiği, kavganın devam ettiği sırada sanık ...'in üzerinde bulunan ruhsatsız tabancası ile katılanlar ... ve ...'a ateş ettiği, ...'yı sol omuz bölgesinden ağır (5.) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde, ...'ı ise göğüs bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı olayda; suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, birden fazla el ateş edilmesi ile yaralanmaların yeri ve niteliği dikkate alındığında; sanığın her iki katılana yönelik hükümde kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılan ...'ın göğüs kafesi ön tarafında meme başının 3-4 cm aşağısında yaklaşık 1-2 cm çapında giriş deliği, sırt bölgesinde göğüs kafesinin sağ tarafında 2-3 cmlik çıkış deliği meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, yaralanmaya ilişkin bulgular ile netice dikkate alınarak, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca teşebbüs nedeniyle ceza miktarının tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan "suç vasfının hatalı belirlenmesi ve eksik inceleme" nedenleriyle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli hukuka aykırı olan ek kararı da kaldırılarak 06.04.2022 tarihli ve 2022/295 Esas, 2022/904 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kısmen hükümde aleyhe temyiz olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.