YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12898 E.  ,  2024/3441 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/191 E. 2021/742 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 23/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2022/183 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla bu suça yönelik hüküm inceleme dışı tutulmuştur.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2015/33387 Esas, 2016/13561 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/33387 Esas, 2016/13561sayılı ilâmı ile suç vasfı, haksız tahrik indiriminin derecesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçu sanığın işlemediğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Olay günü inceleme dışı sanık ... ile ...'in, ...'in aracından ... üzerine çamur fışkırması nedeniyle tartıştıkları, ...'in aynı gün 3-4 saat sonra sanıklar ... ve ... ile birlikte müştekilerin de işyerlerinin bulunduğu mevkiye gittikleri, taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında sanık ...'in bıçakla mağduru karın ve kasık bölgesinden bıçaklayarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapordan mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/1-d maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, mahkumiyet hükmünde anılan Kanun'un 87/1-c maddesi gereği artırım yapıldığının belirtilmesi hukuka aykırı ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz

sebebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "...nın 87/1-c maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "...nın 87/1-d maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.