YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12445 E.  ,  2023/2811 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca (iki kez) 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/151 Karar sayılı kararının katılan ... vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2016/16667 Esas, 2020/11156 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca (iki kez) 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü katılan ... yanında katılan ... ile birlikte akrabasını görmek için sanığın ikametine gittikleri, burada kendilerini karşılayan sanık ile katılanlar arasında tartışma çıktığı, sanığın bıçak ile katılan ...'yı kovalamaya başladığı, bu sırada araya giren katılan ...'a da aynı bıçağı salladığı, sonrasında sokakta kaçmaya başlayan katılanları peşlerinden kovalayan sanığın otoparkta katılanları yakaladığı, burada katılan ...'nın eline aldığı sopa ile kendini korumaya çalıştığı, sanığın ise ele geçirilemeyen bıçak ile eylemlerine devam ettiği ancak eylemini tamamlayamadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılanlar her aşamada sanığın kendilerini bıçakla kovaladığını beyan etmiştir.

4. Katılanlar hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında katılanlar da darp ve cebir izi bulunmadığı bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2016/16667 Esas, 2020/11156 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına, basit yargılama usulü uygulanmamasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/281 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.