YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12335 E.  ,  2023/2812 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2014/121 Esas, 2014/182 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında kasten yaralamaya teşşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 35 inci maddesi ikinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2014/121 Esas, 2014/182 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2017/18128 Esas 2020/17765 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemlerinin tamamlanmış silahla yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/103 Esas, 2022/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdur arasında saman patosu yapma meselesi yüzünden husumet bulunduğu, olay günü yine bu sebebten aralarında tartışma çıktığı, sanığın bu nedenle elindeki levyeyi mağdur ...'in boynuna vurarak yaraladığı, ardından sanığın traktöre binip tartışma yaşadığı diğer kişilerin yanına gittiği, mağdur ...'in de sanığın arkasından geldiği, burada da sanığın yanında bulundurduğu bıçağı mağdur ...'e salladığı ancak bıçağın mağdura değmediği anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2017/18128 Esas 2020/17765 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

6. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık ... hakkında iddianamede talep edilmediği halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmış ise de, 11.03.2014 tarihli oturumda, adli sicil kaydının sanığa okunmuş olduğu dikkate alınarak, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosyada bulunan beyanların sanığın savunmasını desteklemediği, mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığından sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasına isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/103 Esas, 2022/136 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.