YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12219 E.  ,  2024/3678 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2102 E., 2021/1965 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/2102 Esas, 2021/1965 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin

istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan ...'nın eşi olan ... ile sanık ... arasında olay öncesinde gönül ilişkisi bulunduğu, bir dönem birlikte yaşadıkları, daha sonra ...'nın eşiyle barışarak birlikte yaşamaya ve evliliklerini devam ettirmeye karar verdikleri, durumu öğrenmesine rağmen sanık ...'nın ...'dan ayrılmak istemediği, gerek ...'yı gerekse ...'yı arayarak rahatsız etmeye ve hakaret içerikli mesajlar göndermeye başladığı, olay günü sanığın, katılan ... ve ...'nın birlikte yaşadıkları ikamete giderek yanında getirdiği bıçakla ...'yı sekiz yerinden bıçaklamak suretiyle hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, ...'nın araya girerek sanığın eylemine devam etmesine engel olduğu anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın bıçakla katılanı toplamda sekiz yerinden bıçakladığı karın bölgesinde bulunan iki adet yaranın karın boşluğuyla ayrı ayrı ilişkisi bulunduğundan her iki yaranın müstakilen ve müştereken öldürücü mahiyette olduğu, sanığın eylemlerine devam ettiği esnada araya tanık ...'nın girmesi üzerine neticenin gerçekleşmediği anlaşıldığından suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik görülmediği, katılandan kaynaklanıp sanığa yönelen haksız bir eylem, söz veya davranış bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/2102 Esas, 2021/1965 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.