YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12211 E.  ,  2024/3559 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/870 E., 2021/1456 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 inci maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/198 Esas, 2021/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/870 Esas, 2021/1456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, olay nedeniyle şikayetçi olmayan ...'nün karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmekle; eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, eksik incelemeye, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, suç vasfının hatalı belirlendiğine, lehe hükümlerin somut olaya tatbik edilmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlaline, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Aynı köylü ve arkadaş olan mağdur ...'nün tanıklar ..., ... ve ... ile suç tarihinde buluşup birlikte alkol aldıkları, mağdur ...'a ait olan araç ile köy meydanında yüksek sesli müzik dinleyerek gezdikleri, alkolün de etkisiyle havaya av tüfeğiyle ateş ettikleri, araçla gezmeye devam ettikleri sabaha karşı 03.30 sıralarında tanık ...'ın müştekilerin yanlarına gelerek gürültü yapmamaları hususunda uyardığı, kısa süre sonra mağdur ve arkadaşlarının araçla aynı köyde ikamet eden sanığın evinin önünden geçtikleri sırada sanık ...'ın kendi evinin bahçe kapısının arkasından mağdurun sevk ve idaresindeki araca doğru ele geçirilemeyen tabanca ile üç el ateş ettiği, atışlardan birinin açık olan camdan girerek müşteki ...'ı yaraladıktan sonra sağ ön yolcu koltuğun emniyet kemeri mandalının üstüne; diğer atışların ise aracın sol ön ve arka kapısı tarafına isabet ettiği, sanığın eylemi nedeniyle adli rapor bulgularına göre mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu,eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulanması mümkün lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/870 Esas, 2021/1456 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.