YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/12177 E.  ,  2024/3990 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/282 E., 2022/191 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/572 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62/1, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/572 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/700 Karar sayılı kararı ile "mağdurdaki yaralanmaların hangisi ya da hangilerinin yaşamsal tehlikeye neden olduğunun tespit edilmesi amacıyla kati rapor alınması, birden fazla darbenin hayati tehlikeye neden olması halinde, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alınarak sanığın eyleminin "öldürmeye teşebbüs" suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle görev hususu da düşünülerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53, 58 maddeleri gereğince 9 yıl 7 ay hapis cezasının kazanılmış hak (kanun ve madde belirtilmedi) uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun işlenmediğine, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağduru ilk tedavi eden doktorun raporuna göre, mağdurun, göğüs arka duvarı skapula medial bölgesinde tespit edilen en büyüğü 2 cm olan 3 kesi ve karın sol alt bölgesindeki 5-6 cm kesilerin her biri iç organ hasarına sebep olabileceğinden hayati tehlike oluşturabileceğinin belirtilmesi karşısında;
Mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden ceza tayin edilmesi gerekirken 11 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında kazanılmış hakka ilişkin uygulama kanun ve maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, mevcut hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün üçüncü paragrafında açıklanan nedenle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/191 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı başlığının ikinci paragrafında yer alan "dikkate alınarak" ifadesinden sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.